Deze dagen (eigenlijk weken) in februari ben ik extra dankbaar dat ik er nog ben, had zomaar hele anders kunnen gaan in 2013.
Een griepje overviel mij en ik ging naar ziekenhuis bleek Mexicaanse griep en er kwam een RS virus bij, mijn lijf trok het niet en men besloot me in medicinale coma te brengen (Doornroosje) zodat mijn lijf kon rusten en herstellen.
Een week later stopten ze de medicatie en lieten me wakker worden en alles ging gelukkig goed, moeizaam maar goed.
Tijdens de slaap ben ik blijkbaar gereanimeerd, hart stopte er even mee maar daar weet ik niets van, wel is duidelijk gemaakt dat het echt even kantje boord is geweest en da tik een vechtertje ben.
Het koste me een maand in verzorgingshuis om te herstellen zodat ik naar huis konen daarna zeker een jaar voor ik de oude was.
Alles in mijn lijf qua spieren was van slag en had tijd nodig.
Bij griepperiodes ben ik nu wel extra voorzichtig want wat voor de een een simpele griep is, is voor mij een “gevaarlijke” situatie.
Op 20 februari 2013 werd ik wakker en was de medicatie voor slapen gestopt had ik allelen beademingsslang in mond die ging er paar dagen later uit.
Dus alle reden om op deze dankbaar te zijn.
