Vandaag kwam de adviseur langs en de stoel afstellen voor mij. Hij moet echt hoger om uit te kunnen stappen en voor erin gaan zitten moet hij juist lager en wij leggen nu de voorkeur bij beter eruit kunnen komen dan echt met de voeten op de vloer, wat deels nog lukt.
Opstaan blijft een krachtinspanning waarbij ik op van alles moet letten,maar het lukt nu wel, net als met trippelstoel en bed.
Het is echt fijn dat het dit keer snel is gegaan alles binnen 2 maanden, okay nu is het kwestie van gebruiken en afstellen op mijn lijf, dat is soms wat lastig maar gaat goed komen.
Heel fijn is de steun aan de zijkanten tegen wegzakken.
Nou gaan we wennen aan de nieuwe spullen bed, stoel en stoel en hopelijk went het lijf snel en kan ik lang zelfstandig de dingen doen die ik wil doen in en uit bed en opstaan vanuit de stoelen. Ik heb het niet voor het zeggen, maar laten we hopen dat het nu even blijft zoals het is en geen verdere achteruitgang, maar een adempauze om dit weer even een plek te geven. Elke stap achteruit moet je toch even doorslikken, diep adem halen, relativeren en domweg doorgaan op een andere manier. Nou die andere manier is er nu dus we gaan weer verder.
Geloof me dit klinkt echt simpel maar is soms erg zwaar en met een mix van emoties die ook voor mij soms best wel veel si, maar gelukkig komen Johannes en ik daar samen wel weer door en uit. Nu volle moed vooruit en in afwachting van de andere rolstoel en dan is alles weer aangepast op mijn lijf en de huidige stand van zaken daarmee.
