Schoon of schoon genoeg

In plaats van het gebruikelijke nu eens iets dat ik gewoon even van me af wil schrijven. Heel mijn leven loop ik tegen zaken aan zoals ik ben niet goed of slim genoeg en zeker niet mooi genoeg qua uiterlijk. Heel mijn leven heb ik al last van overgewicht die ik bestrijd maar niet overwin.  Op school kon ik als tiener doen wat ik wilde maar hoge cijfers kreeg ik dan dus nooit, al dee3d ik nog zo mijn best. Blijkbaar waren de omstandigheden niet goed voor mij. Op latere leeftijd besloot ik alsnog naar de Mavo voor volwassenen te gaan en  ik wilde zien of het nu aan mij lag of niet, kan ik leren of niet en ik slaagde op alle vakken  D niveau een 8 en dus deed ik nogmaals aantal vakken op Mavo niveau D zo heb ik dus toen  alsnog een mooi papiertje gehaald en  1,5 keer de Mavo gedaan en gehaald en dat maakte me trots.  Omdat ik niet mee kon komen met de wereld om me heen, naar later pas bleek kwam dat door de spierziekte Pompe  en de spierdystrofie voelde ik me nooit goed genoeg.  Om dat te maskeren deed ik dingen waarin ik wel goed was een van die dingen was anderen helpen, altijd klaar staan voor iedereen en alles delen wat ik had en heb. Het tweede was mijn huis, ik was goed in schoonmaken en het gaf voldoening en ik maakte dus graag schoon. Ik had een heel automatisch schema elke dag wc, stofzuigen/dweilen en keuken, 2 keer per week badkamer en elke week bedden en slaapkamers dopen, eens per maand ramen  en elk kwartaal de gordijnen. Mijn gezondheid ging de laatste jaren steeds meer achteruit en dus moet ik hierin erg inleveren en mijn normen dus steeds bij stellen. Mijn goede gevoel over mijn schone en nette huis werd daardoor aangetast, ja ik weet vele die mij echt kennen en bij mij op bezoek zijn geweest snappen dat niet  want die vinden mijn his schoon, sommige vragen zich af of er wel geleefd word. Alles heeft een vaste plek en geen overbodige zooi op tafels en bureaus. Mijn verstand en lijf dwingen me elke keer weer een stapje minder te doen. Ik heb natuurlijk Sjoerd die twee keer per week het grote werk overneemt. Met mijn verstand weet ik wel dat mijn huis in orde is maar ik wil meer  terug naar wat ik kon en mijn gevoel is daar duidelijk in, maar het zal alleen maar minder gaan worden. Nu we bevoordeeld morgen Johannes zijn verjaardag vieren ga ik weer grenzen voorbij zeker na de operatie, maar voor mijn gevoel is dat goed en de prijs is dan wel hoog om de pijn en  shit te hebben in de avond, maar het voelt fijn om toch weer ene zelf van alles te doen. Hoge eisen hebben in je huishouden is prima maar wordt extreem ingewikkeld als anderen alles moeten doen voor je omdat je het zelf niet kunt, ik wil die mensen niet belasten met mijn beperkingen en dus schakel ik om en denk het is wel ok zo. Franse slag werk is ook niet zo erg zo af en toe. Het liefst zou ik gezond zijn en mijn fijne gevoel in huishouden kunnen bevredigen en meteen een leuke schoonmaak baan vinden, maar dat zal  nooit meer kunnen daarvoor ben ik te ziek en is mijn lijf te beperkt. Mensen denken dat ik dit schoonmaken doe voor hun. als ze komen maar dat is maar voor klein deel, want natuurlijk is het fijn als men komt en je huis mooi en schoon vindt, maar ik doe het dus voornamelijk voor mijn eigen gevoel, het gevoel van ergens goed in zijn en  mijn eigen stempel op kunnen zetten. Mijn huis is schoon genoeg om in te leven en gelukkig te zijn, maar schoon is het nooit en om eerlijk te zijn ook in het verleden niet want huishouden is werken voor tja voor wat…..zodra je klaar bent kun je weer opnieuw begijnen.  In de loop der jaren heb ikveel handige dingen bedacht om zaken toch zoveel mogelijk in mijn eigen stijl te doen, met hulpmiddelen en  handigheidjes en ik hoop dat mijn gezondheid nu even stabiel zal blijven end at dit  zo kan blijven en zo neit zal ik toch weer moeten terug schakelen en mijn wensen  verminderen, maar ondanks dat zal mijn huis toch altijd schoon zijn, in ieder geval schoon genoeg om in te leven en gelukkig te zijn.