In memoriam mijn vader “ouwe”

Johan Hendrik Weber sr.
”Ouwe”
22 maart 1946 – 4 mei 2011

 

Mijn persoonlijke afscheid
Ouwe, hier sta ik dan met een dubbel gevoel aan de ene kant ben ik blij dat je niet meer hoeft te vechten, je doelen hebt bereikt en de andere kant is dat ik zonder je verder moet.
We hebben veel meegemaakt, zijn door dalen en ook over hoge bergen gegaan en toch vonden we een weg waar we samen op verder konden.
Een weg van wederzijds respect, acceptatie en begrip en ook daar hebben we slingers gehad, kuilen en hobbels, maar door de jaren heen zijn we nooit het belangrijkste vergeten en dat is dat je mijn vader bent en altijd zal zijn en ik jou dochter ben en altijd zal zijn.
Ouwe ik hoop dat je rust hebt gevonden, ik zal je missen, rust zacht.

 

 

Dit bericht is geplaatst in Dagelijks Leven. Bookmark de permalink.

Geef een reactie