Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

12okt/170

Eindelijk de Dubliners!

Vandaag redelijk vroeg op, Johannes moest even naar HA simpel controle en ik kreeg de monteur voor het beademingsapparaat al vroeg op bezoek. alles liep snel en schepeltjes gelukkig.
Ik doe vandaag niet zo veel verder ik tel de uren af naar vanavond, op 23 maart kocht ik de kaarten al voor de Dubliners dus ik heb elke dag de mail zien staan in mailbox en nu is het eindelijk zo ver.
We gaan lekker vroeg maar toch te laat dus op zoek naar parkeerplek, tja het is ook koopavond.  We hoeven niet zo heel ver te lopen gelukkig. Eenmaal binnen wordt het een zooitje.....en daar baal ik enorm van en de speciale plekken voor mindervaliden zijn enkel voor mensen de slecht ter been zijn of iets anders medisch hebben  waardoor men niet kan staan, maar  die zitten dus op balkon en dar kan je rolstoel niet. Gevolg is dat wat ik dood eng vind ik dus inderdaad beneden tussen de mensen wordt gezet, wel tegen podium zodat Johannes daarop kan hangen/zitten want ook hij kan momenteel geen 3 uur staan.


In de zaal stroomt het langzaam vol, de zaal is op de eerste verdieping er is maar 1 kleine lift en als er wat gebeurt hemeltje moet ik dus niet aan denken, want  dat wordt dan vliegen van 1 hoog, vrees ik.
Als de muziek begint is het genieten,  na de pauze merk je wel dat de mensen weer lekker veel drinken (goed voor omzet) niet fijn voor mij want ik zit laag armhoogte en krijg dus de nodige ellebogenwerk in gezicht en  tot overmaat van alles  staat er bij podium iemand zo aangeschoten en overdreven te springen dat ze boven op mij eindigt, kijk dat is weer fijn dikke voet, vele blauwe plekken op onderbeen, maar ach de dame trok enkel haar schouders op.   Goed de muziek was geweldig en ik miste wel  "Banjo Barney" McKenna. Na het optreden kwam de organisatie nog even langs napraten en die waren zelf ook niet erg blij met hoe het een en ander liep, maar goed ik weet dus bij de kubus en underground moet je met rolstoel tussen het  publiek en daar gaan we dus gewoon geen kaartjes meer kopen.
Daarna naar de auto en snel naar huis en rond 12 uur waren we terug,  nagenieten met een drankje en dan bed in, morgen gaat de wekker weer.

Gearchiveerd onder: Dagelijks Leven Geen reacties