Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

8mei/170

Bedankt voor alle moeite en hulp lieve onbekende meneer.

Zo maandag is alweer bijna om. Vanmorgen eerst rustig aan gedaan, in huis gerommeld en lekker uitgebreid bij gepraat met Jeanette en Dave.

In de middag kwam de zon dus in rolstoel even naar de Tjalk om bij Erica appelblad te halen en toen weer terug.  Op de terug weg dacht ik mooi ik gebruik even het stoplicht en toeter en schreeuw...ik dacht nog pfff automobilisten je wordt er soms moe van, vorige keer was er ook al eentje zo boos ik kon toch zonder dat stoplicht ook wel overgaan nou nee en waarom zou ik dat doen, het stoplicht staat er om te gebruiken en dus dacht ik pff weer zo meneer en ik reed heel rustig door. Het stoplicht bij Gelderse dreef is alleen actief als je op knopje drukt en anders racen ze gewoon door.  Meneer bleef roepen en ook andere bemoeide ze zich ermee mee roepen, gebaren toeteren en dus ik stop en draai me om en wat zie ik?  Nou dit was een hele lieve meneer want mijn bos appelblad was bij stoplicht uit tas gevallen, wat ik niet merk is op mijn rugleuning en hij wilde ze terug geven. Ik heb me maar verontschuldigd voor het idee dat hij boos zou zijn hij lachte en zei heel droog daar zijn er meer van dan mensen zoals ik en ik bedankte hem en reed naar huis met appelblad. Erg lief van die meneer, ben hem wel dankbaar. Thuis gekomen meteen Flappentakken bak schoon gemaakt en die genieten van de heerlijke bladeren dankzij deze lieve meneer. daarna eten gemaakt en nog wat tv gekeken en vroeg gaan douchen en nu gaan we slapen.

 

Gearchiveerd onder: Dagelijks Leven Geen reacties