Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

31dec/160

Op naar 2017…………….

 

Het jaar 2016 was een jaar met voor- en tegenspoed, mooie, moeilijke en leuke zaken.
Johannes begon zijn nieuwe functie op zijn werk, daarvoor moest hij reizen dat was een uitdaging voor ons. We hebben alles goed voorbereid hulpmiddelen zoals benenlift, speciale schoenen, sok aantrekker en personenalarm aangeschaft om mijn alleen thuis zijn zo veilig en makkelijk mogelijk te laten verlopen en dat is prima gelukt.  Johannes reisde dit jaar naar Engeland, Dubai en Praag de reis naar Spanje kon hij niet door been blessure. Hij reisde steeds twee weken en thuis ging alles prima. Met hulp van ons netwerk bestaande uit familie, vrienden en buren. Ik ben erg trots dat Johannes deze baan heeft genomen en hij heeft er een mooie uitdaging aan en geniet weer volop van zijn werk en zo hoort het. Op naar het volgende jaar waar hij ook weer zal gaan reizen en hopelijk net zoveel genieten van deze nieuwe uitdaging.

Mijn gezondheid is stabiel tot september als het infuus plaats vind wordt ik getroffen door een hartinfarct, de volgende twee infusen eindigen in affelectic shock, maar gelukkig geen blijvend letsel, de laatste eindigt met een heftige allergische reactie en dan lassen we een pauze in en besluiten   in komende januari verder te kijken. December wordt een rustpauze van infuus en de reactie. Onzekerheid is er of de infusen wel weer kunnen worden hervat, zo niet ben ik wederom ongeneselijk ziek.  Het infuus zorgde voor stabiliteit en als dat stopt weet niemand wat er gebeuren gaat. Het laatste volledige infuus is geweest op 17 augustus 2016. het is moeilijk te bevatten dat na eerst als testpersoon te zijn begonnen na bijna 10 jaar je lichaam zo kan reageren op een medicijn, maar goed het menselijk lichaam is moeilijk en ingewikkeld en we weten zeker de helft niet. We zullen in 2017 zien hoe het verder zal gaan. In december wordt ik geconfronteerd met longontsteking, maar die blij ik de baas door gebruik te maken van thuis vernevelings apparaat en een kuurtje en dus dit keer geen IC opname.

In 2016 krijg ik eindelijk door hoe haken werkt en ik maak erg leuke en mooie dingen waar mensen weer blij mee maak. In april stop ik als bestuurslid (secretaris) bij Leefbaar Lelystad en niet veel later zeg ik ook mijn lidmaatschap op.  Lianno mag eindelijk weer hele weekenden komen logeren eens in de drie weken, daar zijn we erg dankbaar voor en gelukkig mee.

In dit jaar krijgen we in Lelystad ook een noodopvang voor de vluchtelingen en ik ben erg blij dat ik op mijn manier heb kunnen helpen deze mensen  lekker te laten sporten en dagbesteding te geven en hoop dat allen die ik hier ontmoet hebben een mooi en rustiger 2017  zullen beleven in ons veilige land.

Ook in 2016 overlijden er dierbare, Henk A de vader van Elis en Hans S de vriend van onze lieve buuf, zij en alle andere zullen zeker gemist worden.

Aan het eind van elke jaar blikt men terug en vooruit, voor mij is terug net als vooruit blikken er zal niet veel veranderen en ik zal ook in 2017 met voor- en tegenslagen geconfronteerd gaan worden, maar we gaan rustig door en zullen roeien met de riemen die ik heb.  Met tijd komt raad zegt men en niemand weet wat de toekomst zal brengen ik ook niet, wel is duidelijk dat de gezondheid een zorg punt zal blijven en dat ik ongetwijfeld weer zal dienen in te leveren, maar ook nu zal ik wel weer iets vinden om dat gat weer te vullen.

Wij wensen iedereen een liefdevol, gezond en gelukkig 2017 en zorg voor de lichtpuntjes, zoek erna en maak ze want samen maken we deze wereld en die heeft hard meer licht nodig. Respecteer elkaar en laat een ieder in zijn waarde bij het maken van keuzes.
Wees voorzichtig met vuurwerk en maak er een mooi feest van en RESPECT oor de hulpverleners die voor ons weer hard aan het werk zullen zijn zodat wij veilig, gezellig knallend 2017 in kunnen gaan.

Tot in 2017!

 

 

Gearchiveerd onder: Dagelijks Leven Geen reacties