Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

13nov/150

Trots zijn of ongewenst voelen……in mijn geval

Zoals altijd beginnen we vandaag met Sjoerd, gezellig koffie en daarna schoon huisje. Ik rommel in huis en speelspelletje heerlijk weer die oude behendigheid spelletjes erg verslavend. Mijn oude controller is niet goed meer dus een nieuwe besteld, dan kan ik weer beter gamen. Ik  moet dan bellen ivm de benen lift wat doen we .......houden of niet? Ik ga niet naar de gemeente maar naar mijn mini spaarrekening ik heb geen behoefte aan bergen papierwerk, dikke discussie, weken lag wachten en dan horen dat je hem in termijn toch zelf moet betalen en hik heb dan betaald heb en hij eigendom is van gemeente, dus alle stress in de prullenbak e ik koop hem gewoon direct maar zelf. Scheelt weer heel wat gedoe en bespaart ook weer tijd dus geld bij MO Kantoor. Kortom ik bel en  dan wil ik ook nog even melden dat ik hem goedkoper wil, ik vind de hulpmiddelen tegenwoordig veel te duur en dat lukt ik krijg 5% korting. Ik betaal daarna en nu is hij van mij, helemaal blij. Ondanks dat spaarpotje nu leeg is ben ik blij want ik kan zelfstandig bed in en uit nu, scheelt iedereen  als je bedenkt hoeveel mensen hulp hebben hiervoor ....als men dit als standaard in het hulpmiddelen pakket stopt kan er veel bezuinigd worden, maar ja dat is met zoveel dingen. Gemeentes weten gewoon niet wat er allemaal op de markt is. Ze kijken bij aanbestedingen altijd naar de 80% die in binnen simpele pakket gered zijn als je bij de 20% hoort die net iets meer nodig heeft dan heb je direct een probleem het is duur  en je moet dan hard vechten om iets te krijgen wat altijd via PGB gaat en dus hele hoge eigen bijdrages. Maar goed ik denk daar maar niet teveel aan, ik probeer maar trots te zijn op het feit dat wij hier in dit huis alles zelf betalen en regelen en niet de gemeente om geld vragen. Het heeft ook weinig zin omdat het meeste toch al uit het pakket is dus blijft er ook weinig over, maar als ik de feiten besef dat je gewoon in mijn geval alles zelf moet oplossen en hoge kosten moet maken dan wordt ik echt depressief en voel me super ongewenst in dit land. Verder doe ik de administratie en in de avond wat tv............... en dan het gedoe in Parijs.....

Ik leef in een wereld waar ik niet thuis hoor........ongelofelijk veel haat, verdriet, ellende en intolerantie maar vooral het feit dat men alles wil oplossen met geweld wat veel onschuldigen levens raakt vind ik erg ingewikkeld. Heel verdrietig ga ik dan maar naar bed want morgen weer een dag met verplichtingen.

Reacties (0) Trackbacks (0)

Nog geen reacties


Geef een reactie

Nog geen trackbacks.