Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

20sep/150

Eindelijk paars haar!

Vandaag uitgeslapen, moest even wat slaap inhalen.  Daarna lekker bezig geweest met de zondag bak dag, heerlijke cupcakes gemaakt.  In de middag  bedacht ik dat ik  toch nog een keer mijn haar ga verven, Hot purple werd niets, violet werd grappig maar ook niet paars en nu dus burgundy......rood. De aanhouder wint want kijk ik heb eindelijk paars haar...ben er blij mee!

 

 

 

 

 

 

 

 

Komende week ben ik weer jarig iets waar de meeste wel naar uit kijken, maar ik weet niet zo goed wat ik ermee moet de laatste jaren.  Ik word 45 jaar en heb een lichaam van een 90 jarige. Al jaren is mijn lichaam veel verder dan mijn geest of ziel. Ik voel me jong en wil van alles maar mijn lichaam wil bijna niets. Gevangen in mijn lijf noem ik het ook wel. Is dat een dag om een feestje te geven? Niet echt denk ik, ik vind het geen feest waard, ik ben dankbaar voor elke mooie dag met of zonder ups of downs. Ik maak er van wat ik kan maar vieren doe ik dus niet meer. Johannes heeft die dag vrij en we zien wel wat er gebeurt, wie er spontaan voor de deur staat.  Het is blijft moeilijk als je in mijn positie zit, maar goed er zijn mensen die het nog lastiger hebben dan ik, of zelfs slechter. Ik ben dus maar gewoon dankbaar dat ik er ben en mag genieten van de mooie dingen. Die zijn er genoeg bv mijn lieve zorgzame man die er altijd is en veel doet voor mij en nooit klaagt omdat hij dingen moet laten omdat ik  ziek ben, mijn dieren die mij veel plezier bieden  als ik erna kijk of ze verzorg met liefde, mijn familie, vrienden en kennissen die er altijd zijn door dik en dun kortom er is genoeg om blij om te zijn en laat ik dat dan dit jaar maar vieren.

 

 

 

 

Reacties (0) Trackbacks (0)

Nog geen reacties


Geef een reactie

Nog geen trackbacks.