Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

8jul/150

Dag 4 Tesselhuus

Vannacht sliep ik niet zo fijn, stres, maar alle andere nachten sliep ik perfect. Ik was dus als eerste eruit en zat buiten lekker in de tuin te roken en zoals elke dag kwam Kees mij koffie brengen. Vandaag gaan 2 stellen met Jan plezier mee en de andere gaan winkelen in Den Burg. Antonia & Benno en wij gaan met Carina en Yvonne vandaag. Maar eerst een rustige ochtend en een heerlijke lunch met broodje kroket. Dan gaan we uit elkaar en deel 1 gaat naar Den Burg en wij  rijden/lopen naar bushalte waar we opstappen bij Jan Plezier....nou het was fris maar ik heb het geen seconde koud gehad. Toen hij eenmaal voor me stond en ik zag de oprijplaat was er even heel veel angst, tranen en ook nog twee paarden die in mijn nek briesen van de tweede wagen en de  stres was compleet........men sprak op me in en uiteindelijk  reed ik omhoog en eenmaal boven  dacht ik wel hier kom ik niet meer levend af....mijn hemel wat hoog en stijl! Maar goed ik heb het wel gedaan en dat is wat telt. We maken een twee uur durend tocht door de duinen, slufter en krijgen koffie onderweg. Langzaam wordt ik rustig, ademhaling  goed, hartslag normaal en kan ik mee genieten. Dan zie je heel veel moois! Aan het einde tja dan moet je er toch wel weer uit..........drama ik schaamde me dood leek wel klein kind voor mijn gevoel tranen en niet durven rijden, de man die de Jan Plezier doet zette mijn rolstoel voor de oprijplaat en  nee hoor ik kon het niet alles verstarde en hij zei dan doe ik het er staan 5 mensen achter je en 3 voor me en  ik deed snel schietgebedje  schoof mijn handen voor mijn ogen en hoppa daar ging ik..........alles ging snel en veilig maar ik was wel even helemaal van de wereld en begon weer langzaam te ademen, mijn hemel dit doe ik echt niet weer.......iedereen  complimenteerde me maar ik voelde me behoorlijk beroerd en in een flits  dacht ik aan vroeger toen ik gewoon alles deed met de rolstoel tot het moment dat Welzorg een verkeerde en slechte gaf en ik dus omging met dat ding...en nu blijkt hoe diep die angst dus zit.....maar goed dit hebben we wel gedaan en het was een super mooie ervaring en op de teug weg even door de winkelstraat en dat zorgde weer voor ontspanning. Terug bij Tesselhuus weer een uurtje in de tuin en napraten en daarna een heerlijke maaltijd. In de avond gezellig Rummycub gespeeld en toen  weer naar bed. Het was een mooie dag en ondanks dat ik doodsangsten had ben ik wel blij dat ik mee gegaan ben, want anders kom je nooit in zo'n mooi natuurgebied met je rolstoel. En iedereen is heel begripvol en geduldig dat helpt om dit soort drempels, nou ja  noem dit maar een muur te overwinnen.

Klik op de foto voor grotere afbeelding, opent in nieuw scherm
Foto 1 van Jan Plezier site gehaald om te laten zien waar ik tegen op moest rijden en achteruit weer af
Foto 2 tm 8 tijdens de huifkartocht
Foto 9 Rummycub


Reacties (0) Trackbacks (0)

Nog geen reacties


Geef een reactie

Nog geen trackbacks.