Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

7apr/150

Bezoek reumatoloog MC Groep is drama!

Ik heb lang naar dit bezoek uitgekeken in de hoop dat deze arts iets kon doen en kon helpen de pijn te bestrijden. Vandaag was het dan eindelijk zover, maar  wat een kater heb ik nu.........

Bij binnenkomst riep de arts ons, Johannes was mee, we gingen naar hem toen en hij zegt: "Zet uw rosltoel daar maar neer en loopt u maar mee"
Ik antwoord  compleet verbaasd euh pardon?
De arts o u kunt niet opstaan?
Ik nee, niet  zo en hier.....
De arts weer: Nou dan blijft u lekker zitten kom verder......

Ok wij naar binnen en voor het eerste consult staat 30 minuten dus ik rekende op een goed gesprek maar helaas. De arts vroeg heeft u brieven mee, ik ja hier...niets van uw huisarts? Nee niet van huisarts die zit in ZD programma. Ok zegt de arts, wat komt u doen? Ik leg het uit. Mijn spierziekte kent hij niet en ik leg het kort uit, hij vraagt wie dat behandeld en  vindt het maar heel vreemd dat het in Rotterdam is en maakt daar diverse opmerkingen over en vindt dat het ook hier moet kunnen. Ik ga er maar niet verder op in. Dan stelt hij  maar vast dat ik vast dagelijks fysio heb en dat is niet zo en ook dat snapt hij niet. Hij wil nu weten wat mijn medicatie is en ik geef he een net A4 tje met alles erop en hij zucht en zegt pfff  o u heeft ook COPD, ja  en ja het is best wel veel dat weet ik.
Ik voel me niet prettig en zit letterlijk met bek vol tanden de houding en uitlatingen maken mij stil en geloof me dat is niet snel zo.
De arts vraagt wie me doorstuurde en ik meld dat aan hem en dan moet ik mijn been strekken en dat doe ik met heel veel moeite, vervolgens handen omhoog, naar beneden doen terwijl hij kijkt, vingers wiebelen en dan draait hij zijn rug weer toe en al tikkend op zijn pc zegt hij: "ik zal reuma uitsluiten door bloed onderzoek  en ik denk dat u Fibromyalgie  heeft". Stom verbaasd hoor ik mezelf denken knap werk meneer de dokter totaal geen onderzoek alleen wat opmerkingen  en dan dit. Voordat ik kan vragen of hij iets tegen mijn pijnklachten kan doen zegt hij  u gaat nu bloedprikken en over twee weken komt u terug. Ok op weg naar buiten vraag ik dan toch nog even  naar pijnbestrijding en hij antwoord in de gang (wachtkamer) nee als u Fibromyalgie  heeft dan moet u daarmee leren leven en ja dat is pijnlijk, maar er zijn geen pijnstillers voor. Dan lopen wij maar weg.......op weg nar lab waar we dik een uur moesten wachten en ik 7 buisjes bloed heb afgegeven na twee keer misprikken lukte dat  gelukkig wel.

Nu thuis, kater, verdrietig en balend want dit is niet normaal  kleine 5 minuten en daar sta je dan...niets goed gesprek, niets duidelijk besproken en gewoon afgewimpeld. Man kent mijn ziekte niet en laat wel zijn mening horen over dat het heir zou kunnen, daarop heb ik hem wel even gezegd dat het ziekenhuis MC Groep er zelf voor kiest om mij steeds te weigeren vanwege mijn Pompe en beademing dat is niet mijn keus. Ook dat vindt hij maar raar........kortom raar gedoe tijdverspilling en nu afwachten ik moet 30 april terug maar vrees dat er weinig uitkomt.

Ik heb de laatste maanden erg veel pijn, ben extreem moe en zit mezelf in d weg, maar ja kan mijn lijf niet even omruilen moet het ermee doen....thuis gekomen eerst in de zon een peuk staan roken en janken, ik zie door de bomen het bos niet meer. Ik wil van de pijn af maar vrees dat het nog wel even zal duren. Dan maar weer aantal pijnstillers erin en rustig  zitten, vooral niet te veel doen want  dat levert problemen op.  Voorlopig dus hele bewust kiezen voor wat ik wel of niet ga doen, of ik bereid ben de prijs te betalen  van iets  doen.......en opletten dat ik niet te depressief wordt van de pijn en vermoeidheid en alle beperkingen die ik tegen kom in dit leven.

Reacties (0) Trackbacks (0)

Nog geen reacties


Geef een reactie

Nog geen trackbacks.