Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

9jan/150

En weer thuis na korte spoedopname IC Flevoziekenhuis Almere

De vakantie rond de feestdagen verliep compleet anders dan we hadden verwacht, gehoopt en tja dat is leven. Het begon met het onverwacht overlijden van lieve Smockey op de eerste dag. Met dit verdriet gingen wij de kerstdagen in, die rustig verliepen maar gezellig. Dan de gezamenlijke dag met Lianno die was super.

Daarna werd ik ziek verkouden, keelpijn, oorpijn en koorts. Dit werd langzaam meer en erger zodat ik vanaf 31 december alleen nog kon slapen in relaxstoel omdat alles verstopt zat kreeg ik het te benauwd met liggen. na vier nachten toch weer bed in en maandag voelde ik me al weer stuk beter. vakantie was wel over nu maar gelukkig voelde ik me beter en had ik een hele lange slaap gehad in bed.  Meteen besloten infuus toch door te laten gaan op woensdag, niet wetende wat er dinsdag zou gaan gebeuren.....

Dinsdag kwam Sjoerd was gezellig en rond half 10 begon het gedonder hoesten en niet meer stoppen, benauwd, misselijk, hoofdpijn en ik heb het aangekeken tot er telefonisch spreekuur HA begon. We hebben zelf inmiddels goede spullen in huis om zaken in de gaten te houden bloeddrukmeter, saturatiemeter en het ging niet zo heel goed bleek. De HA stuurde direct ambulance en  daar gingen we weer......gezien ik nachtelijke beademing heb (apparaat dat lucht uit ruimte mee blaast als ik liggend  adem omdat ik spierkracht mis hiervoor) door dat apparaat ben ik niet welkom in MC groep ziekenhuis in Lelystad dus direct door naar Flevoziekenhuis Almere. Johannes reed achter ons aan.  De behandeling in de ambulance gaf lucht en zorgde dat het hoesten minderde....op de eerste hulp direct bloedonderzoek, medicatie en foto's maken,. Geen longontsteking, mooier nog  schone longen (op rokers ellende na) dat was dus al goed nieuws. Mijn saturatie kwam snel weer omhoog en het bleek dat ik een heftige keelontsteking heb en de kapotte  keel zorgde voor veel irritatie die tot hoesten leidde en daardoor kreeg ik mijn ademhaling niet onder controle en verloor ik mijn saturatie waardes.  Ik moest wel ter observatie blijven en dat mag dan ook weer niet op gewone afdeling door beademing dus op naar IC. Johannes ging naar huis en ik kreeg antibiotica via infuus, vocht en prednison.  Om mijn lichaam rust te geven kreeg ik tijdelijk zuurstof. In de nacht is dat weer uitgezet  en sliep ik rustig met eigen beademingsondersteuning.
De volgende dag zou ik dus infuus hebben en gelukkig heeft de verpleegkundige dit met Johannes kunnen regelen, Johannes haalde het op en ik kreeg het toegediend op IC.  Buiten dat ik keelpijn heb, moe heb ging het goed en geen zuurstof nodig ook de foto's van longen waren  prima, bloed ook in orde alleen beginnende blaasontsteking, maar dit wordt wel verholpen door de rees ontvangen antibiotica en prednison. Johannes ging na het infuus naar huis, werkt gewoon door en het is voor hem zwaar en druk, want als je dan thuis komt mensen bellen en zorgen dat de dieren verzorgd zijn en jezelf rust gunnen. De tweede nacht ook prima doorgekomen en na overleg is er eigenlijk op dit moment geen behandeling mede omdat we er heel op tijd bij waren en nu moet de medicatie het oden en dus mag ik naar huis, wel een bed regelen via thuiszorg en verplicht rust in de middag met beademing. kuur prednison afmaken thuis. En zo gezegd zo gedaan en donderdag eind van de middag was ik weer thuis.

Buurvrouw Olga kwam even langs om te buurten en dat was lief en gezellig. Vannacht in stoel gelsapen om geen problemen of stress te krijgen en vanmorgen is het bed geplaatst en daar zal ik komende nachten vertoeven, slapend op de rug in hoekstand, ik lig zoveel liever plat en op mijn zij maar goed wat moet dat moet. Nu beide hier moe en weer van slag door alles en we gaan gelukkig nu weekend in, rust en samen thuis zijn.

Ik wil iedereen bedanken voor het meeleven, de telefoontjes, berichtjes en zeker omdat ik blij ben dat jullie allemaal ook Johannes steunen want ik ben op IC altijd in goede handen maar hij  heeft het dan weer dubbel zwaar en klaagt nooit. Love you Johannes!

Nu rust.....tijd voor elkaar, tijd voor de dieren en hopelijk is de heftige afsluiting van 2014 en het heftige begin nu even klaar en kunnen we alsnog rustig beginnen aan 2015.

Gearchiveerd onder: Dagelijks Leven Geen reacties