Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

28aug/140

Pompe-testdag Erasmus MC Rotterdam

Vandaag vroeg op en  het wordt een lange zware dag, testdag in Rotterdam. Dat is zwaar veel onderzoeken en testen op een dag, gelukkig is Johannes vrij en gaan we samen. De taxi komt mooi op tijd 9.15 uur rijden we weg, via Nieuwegein en het is erg druk dus we komen een kwartier te laat aan.  Nou ja  jammer dan. Het was een pittige rit, tjonge deze chauffeur is wild, bumperklever en rijd vol gas met een verlengde bus voor rolstoelers. Bij aankomst dus al helemaal door elkaar geschud en dood moe.

Eerste afspraak is gesprek met verpleegkundige en daarna komt de arts en die vraagt eigenlijk hetzelfde en onderzoekt me. Hij vind me stabiel en dat  is goed nieuws.  Dan urine inleveren en bloedprikken. snel een kop koffie en broodje en op naar fysio, haar vind ik erg aardig en zij doet goed werk.  Ze legt uit wat er allemaal gaat veranderen tijdens de testdagen en dat nieuws bevalt mij wel. ze doet de metingen en testen en dan is het klaar. Mooi op tijd en we staan klaar voor de taxi 16.15 uur, hij staat gepland om half 5. Maar er komt geen taxi dus bel ik even waar die is, oops files nou ja  dan nog maar even in zonnetje peukje roken en wat drinken halen.  Daar si de taxi dan 17.45 uur rijden we weg, jammer het is dezelfde chauffeur als de heenweg, dat beloofd weer wat. wederom een combinatie rit en  we pikken nog iemand op in Rotterdam die moet naar Kampen, dus  Rotterdam kampen en dan pas Lelystad nou  dat wordt latertje.  De chauffeur rijd als een idioot en ik  hobbel en schuif letterlijk in mijn stoel ne ik vraag hem om  het wat rustigere aan te doen als we stil voor zebrapad, zijn reactie is dan in stilstand twee keer flink gas geven…hemeltje lief wat een terechte boze blikken van de voetgangers. En daar gaan we weer volgas vooruit en ik vlieg letterlijk omhoog uti mijn stoel met een harde klap slaan mijn benen door de lucht, geen controle meer en dan vloek ik dat het een rolstoel bus is en dat je in spits Rotterdam dan niet harder dan 30 km moet scheuren….er klinkt een droge sorry van de chauffeur. De dame die ook in de bus zit stapte ook al boos in en is nu ook boos maar zegt niets. Ik ben kotsmisselijk en alles doet zeer……..de chauffeur gaat gewoon door  hard remmen, volgas en heeft blijkbaar niet geleerd te remmen op de motor wat bij een Diesel en extra lange rolstoelbus erg  goed en prettig is.  Johannes ergert zich aan het rijdgedrag van de chauffeur maar net als ik zegt hij niets meer….we hopen veilig thuis te komen.  De chauffeur  rijd op de A1 gewoon op de afslag om zo de file in te halen en gaat over verdrijvingsvlak  weer de baan op en duwt er een auto vanaf…….hij bestuurd deze bus alsof hij een puber is in een personenauto met benzine. Ik vind het doodeng, schudt en hobbel  van links naar rechts en heb moeite mijn hoofd op de hoofdsteun te houden. Ik hou me vast aan een stuk gordel uit plafond  en de andere kant zet ik mij met arm klem op de stoel. Het is echt te erg voorwoorden en ik baal , heb pijn en voel me erg onveilig. Op de A28 wordt het rustiger dus hoppa met een gemiddelde van 127 km per uur vliegt hij  van rechts naar links haalt in, hangt aan de bumpers van voorgangers ne deze man  houdt geen rekening met de passagiers. De dame en Johannes moeten zich ook vast houden dus niet alleen ik, maar niemand zegt meer wat. Ik heb app op telefoon die snelheid kan meten en zie het resultaat, foto is bewogen  want tja stilzitten was gewoon onmogelijk…en ja ik weet na 19.00 uur mogen we 130 van de VVD maar dat oe je toch niet met verlengde rolstoelbus van 10 meter?

10552629_805519139482860_29485496863068877_n

Dan stapt de dame uit boos en ze zegt ons gedag maar de chauffeur niet…ik zeg ook niets haal adem en dan het laatste stuk. Gelukkig we zijn thuis geen ongelukken maar heel veel fratsen die ik herken van blik op de weg en wegmisbruikers. Het is 20.15 uur dat we terug zijn. Reken uit Rotterdam-Kampen-Lelystad met files op A20, a1, A27 en A28  en dan toch in 2,5 uur thuis.  Doodmoe en kotsmisselijk laat ik me uit de bus leiden en zeg niets  en bel de centrale, die is er niet morgen dan maar. Ik neem kop koffie maar  smaakt niet te misselijk, dus pijnstillers erin en beetje soep dan maar. Even rustig zitten en dan  douchen en bed in…..ik lag er dus om 2200 uur in. Dit blog is dus dag erna gemaakt en met de datum van de dag van gisteren, gisteren was ik echt niet meer in staat iets te doen. Ik heb al vele ritten met dit bedrijf gehad naar ziekenhuizen, maar deze man  past niet in dat rijtje, deze is slecht en gevaarlijk en dat zal ik hun ook uitleggen.

Reacties (0) Trackbacks (0)

Nog geen reacties


Geef een reactie

Nog geen trackbacks.