Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

26nov/132

Testdag Rotterdam

Vanmorgen op tijd op, kop koffie en dan gaat Johannes naar Amsterdam. Ik speel nog even snel een spelletje en al snel komt de taxi om mij naar Rotterdam te brengen ruim 1,5 uur doen we erover, maar ik was wel ruim op tijd, rook buiten nog een peuk en ga naar eerste onderdeel, longfunctie. Dit duurt klein uurtje allemaal testjes blazen, zichten enzovoort. Daarna moet ik snel naar een heel ander gebouw, mijn hemel het is ook net een stad hier groot veel gebouwen en alles ver uit een, hoop troep ivm nieuwbouw.Dan moet ik me melden bij prikkamer om 12.30 uur maar als ik er kom om 12.25 uur zegt de dame nu niet ik heb lunch en kom maar terug om 13.15 uur, nou euh ik heb toch afspraak  er ontstaat kleine discussie ne ze gaat eten. Ik meld me bij de receptie met de vraag of dit wel helemaal normaal is en ja hoor….goed dan ga ik ook naar buiten om even te roken en snel terug want dan heb ik afspraak met verpleegkundige…..en daar gaat de discussie nog even door en krijg ik te horen dat ik niet volgens hun protocollen handel.bla bla en dan word i boos en dus ga ik huilen en zeg dat ik ten eerste nog nooit iets heb gekregen waarop staat hoe het hoort en ik  precies gedaan heb wat moest hun bellen en mijn verpleegkundige en dat zij daar niet alles aan elkaar doorgeven is niet mijn probleem. Ik wordt nu al geërgerd het is al half 2 en heb nog maar 1 bekertje koffie gehad en krijg honger. Daar komt de arts en gesprek begint met haar discussie, excuses van haar kant voor het telefoontje op maandag dat infuus niet ok was in UMC en toen weer excuus voor ene brief, nog een excuus voor iets anders en nu weer een voor prikkamer en  ik baal gewoon van heel de toestand en uiteindelijk god gesprek en ik wijs haar nog even op wat privacy zaken die  niet goed zijn  en dan onderzoekt ze mij  en mag ik een half uur te laat naar fysio. Fysio is aardige vrouw en zij is er al vanaf dag één, helaas zijn de verpleegkundige continue andere en de arts wisselt elke 3 jaar dus daar krijg je nooit een goede band mee. Met fysio goed gesprek gehad en dat geeft lucht en tot onze verbazing stopt haar apparaat en kunnen we dus geen metingen doen dus praten we de tijd maar even vol en dan brengt zij me terug naar hoofdingang.  Ze zit nu dus n de nieuwbouw, saai van kleur en wel mooi qua uiterlijk maar niet nagedacht over vloer, die is spekglad  en das dom voor een plek  waar mensen komen die slecht ter been zijn, maar ok Erasmus is niet de enige die niet goed nadenkt over  de vloer jammer maar is niet anders. Goed eenmaal weer de weg terug gevonden en is heel eind ook nog sta ik in de hal en bel Johannes en dan komt de taxi die is vroeg mooi hoef ik niet half uur te wachten. Ik val in slaap en daar is tijd genoeg voor want de rist duur 2 uur en 20 minuten pffff. Files, boem  boem situaties en wat regen, kortom drama op de weg.  Thuis loop ik met Johannes direct naar de douche om  op te frissen, praten we over alles en dan bestellen we eten. Ik pak nog wat spullen in en dan belt Lianno en dat maakt mijn avond en dag weer goed! Nog wat spelen en nu ga ik zo mijn bed in, morgen naar UMC en daar infuus en dat is nu dus allemaal rond godzijdank. Nu de operatie en alles komt goed daar ben ik van overtuigd. Maar vandaag was drama en slopend en ik ben compleet op maar kan in UMC lekker genoeg slaap inhalen 🙂
loesje-cronisch-ziek-zijn-vraagt-om-chronisch-optimisme

Reacties (2) Trackbacks (0)
  1. Ik denk aan je!

  2. Veel sterkte lieve Moon!


Geef een reactie

Nog geen trackbacks.