Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

29mei/131

…………………………………………..

Vanmorgen op tijd op. Johannes werkt thuis. Monteur komt voor de vierde keer voor trippelstoel, hetzelfde probleem als elke keer oplaadproblemen. De eerste keer nieuwe accu’s, tweede bezoek nieuwe bedrading, derde bezoek nieuwe systeem voor opladen alles erin vernieuwd en vandaag echt alles vernieuwd  nou duur grapje alles bij elkaar. Ik hoop dat die nu wel goed oplaad. Daarna wat gegeten en toen kwam er post van het CAK. Ik heb via PGB een wc lift met bidet aangevraagd er werd niet gesproken over eigen bijdrages maar pas na plaatsing stond dit in de brief, uiteraard ha ik er wel op gerekend. Nu kwam dus na lang wachten de beslissing en mijn hemel  is dit nou echt een eigen bijdrage of is dit de nieuwe manier van de Gemeente Lelystad om goedkoop dure hulpmiddelen in hun bezit te krijgen. Ik moet 13 termijnen betalen een een zeer hoog bedrag en de gemeente betaald dan de laatste termijn, een keer dat bedrag wat ik 13 keer moet betalen. Ik moet dus nu maar mijn spaarrekening aanspreken of gaan lenen want dan betaal ik  wel 14 termijnen en is het helemaal van mij , maar normaal is dit niet. Ik overweeg nu om de Canta maar te verkopen. Zo wie zo zit ik al sinds mijn ziekenhuis opname niet meer lekker in mijn vel, mijn lijf is van een 90 jarige en mijn geest is jong die wil fietsen, zwemmen en genieten, maar alles is teveel en te zwaar voor me. Johannes werkt hard en moet dan ook nog de zorg voor mij op zich nemen want de Gemeente stelt een gezonde man  die kan u dus wel helpen u krijgt geen hulp. Ook een deel van huishouden moet hij dan nog doen, want daar geld het zelfde en als ik het krijg zijn de kosten van eigen bijdrage hoger dan de werkelijke kosten, want  de gemeente heeft erg hoge uur kosten die ze betalen. Goed de hulp betalen wij al jaren zelf en deze  komt ook al jarenlang bij ons. Ondertussen ben ik ook nog boos op de gemeente Lelystad want ik had in oude huurhuis een lift voor de wc, die mocht niet mee naar het koophuis, ook mocht ik die niet overnemen hoorde bij de WVG woning., WVG stempel krijg je al er voor bepaald bedrag is aangepast in he thuis en ik had traplift, wc lift, onberijdbare keuken en aangepaste badkamer en alles is weggedaan uiteindelijk omdat er niemand geschikt zou zijn voor de WVG woning en nu woont er een stel studenten in. De woningbouw heeft alles er al dan niet met toestemming van gemeente uit gesloopt en weggegooid en nu moet ik  opnieuw betalen voor iets wat ik gewoon had kunnen mee verhuizen…dit vreet het meeste aan me zeker nu blijkt dat de gemeente blijkbaar van niets weet want hun willen de oude lift terug……lekker zooitje. Ik vind het moeilijk want het is zwaar voor Johannes en ik voel me blok aan zijn been, hij werkt, verzorgd mij, betaald alle hoge bijdrage en ik wil zo niet leven. Helaas heb ik geen keuze en dit is dan weer een klap in mijn gezicht na de eigen bijdrage van verpleegafdeling……waar ik verplicht heen moet omdat men in wet geregeld heeft dat ik door mijn beademing gespecialiseerd  personeel moet zijn en die was er niet op revalidatie, dus verpleegafdeling en dus nu wel dikke rekening. Nu moet ik geholpen worden aan tanden normaal ga je een dag ziekenhuis in onder narcose op gewone afdeling en in de avond  bij geen complicaties naar huis, maar ik nee ik moet  naar intensieve care vanwege beademing. In Lelystad weigeren ze je daarom gewoon en dus moet je ook nog eens 70 km reizen en hopelijk is er dan één van de twee speciale bedden op de beademings afdeling vrij en zo niet dan kom ik daar ook op de IC terecht, extra kostbaar maar goed ik maak de wetten niet.  Alles bij elkaar  viel de tweede CAK beslissing zwaar de de PvdA kan het bekijken want ik ga nog liever dood dan dat ik ooit bij een verkiezing hun vakje rood maak zelfde geld voor VVD en PVV! Ik heb het gevoel dat er in Nederland geen plaats is voor mensen met handicap of ouderen. Dit leverde dus een hevige emotionele reactie op en huilend begon ik aan mijn zeer kostbare infuus. Met verpleegkundige zitten praten, maar het lost voorlopig niets op  ik voel me teveel en ben te duur voor mij man die hard werkt en alles kan inleveren om mij zo lang mogelijk thuis te kunnen laten leven zelfstandig, maar ja al zou hij me wegsturen dan nog kost het hem dan kapitalen.  Infuus ging goed, op het eind was het filter verstopt dus nieuw filter ertussen en afgemaakt. We waren vroeg dit keer en dus aten Johannes en ik samen in plaats van met zijn drietjes. Na het eten  gepraat met Johannes en toen gaan douchen en nu ga ik naar bed. Als je slaapt voel je tenminste niets, morgen zien we wel weer verder.

Reacties (1) Trackbacks (0)
  1. Dikke knuffel x


Geef een reactie

Nog geen trackbacks.