Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

22apr/130

Dagje Zwolle

Vanmorgen vroeg op en Johannes vertrok naar Amsterdam. Ik moest nog even wat mailen, telefoneren en toen was het na de koffie tijd om te gaan. De taxi was mooi op tijd en daar ging ik op weg naar Zwolle. Op weg naar het verpleeghuis war ik 3 weken verbleef.  Eenmaal daar eerst even koffie en kijken, veel bekenden gezichten wat logisch is want zij wonen daar  veelal definitief. Tijd om naar boven te gaan en op naar de volgende koffie. Mevrouw A waarvoor ik ging was dolblij en meteen heel gezellig ze moest even naar therapie en toen heb ik met de verpleging bijgepraat en andere bewoners. Ik heb gezellig meegegeten met de bewoners, was lekker aardappels, rode kool en gehakt bal. Het was gezellig. Mevrouw A kreeg een andere slaapplek wat natuurlijk erg moeilijk is van alleen liggen naar twee persoonskamer, dus dat was moeilijk. Ik had wederom lekkere dingen meegenomen dus die zijn voor vanavond en de komende dagen. Ik heb met mevrouw A en haar zus lekker beneden zitten kletsen en koffie drinken. De dag vloog zo om. Het is en blijft een verpleeghuis waar van alles tegelijk gebeurt en  toen het tijd was om weg te gaan tranen  bij mevrouw A en we spraken af dat ik ga kijken of ik op haar 80e verjaardag bij haar kan komen koffie drinken. Buiten op de taxi wachtend nog even met haar zus gepraat en dan komen bij mij de tranen….ik ga naar huis naar mijn eigen leven en voor hun blijft alles zo als het is en ik kan uiteraard geen details hier posten maar het is  om echt verdrietig van te worden. Wat ben ik toch een gelukkig mens dat ik mezelf nog kan redden met de middelen die ik heb en mijn lieve man en familie en vrienden. De taxi was stipt op tijd erg fijn, de rit was niet gecombineerd dus ik was met uurtje thuis, met Johannes nagepraat over alles en toen eten. Nog wat tv gekeken en op mijn pc gerommeld en nu ga ik douchen want ook dat bepaal ik hier zelf…….en dan slapen. Mijn gedachten zijn bij mevrouw A want zij heeft het nu erg moeilijk en ik kan niets meer doen dan een luisterend oor bieden, een schouder en post sturen als afleiding en dat wat ik kan zal ik zeker doen.

big-thema-pleyade1302

Reacties (0) Trackbacks (0)

Nog geen reacties


Geef een reactie

Nog geen trackbacks.