Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

22mrt/130

Weekend begint!

Vanmorgen om 8 uur opgestaan, Johannes werkt thuis vandaag zoals bijna elke vrijdag. Sjoerd komt en doet lekker de boel ondertussen kletsen we en drinken we uiteraard lekkere koffie. De Albert brengt de boodschappen. En net voor de lunch heb ik fysiotherapie, ik krijg een aantal oefeningen die ik zelf ook moet oefenen met regelmaat. De oefeningen zijn gericht op ademhaling, conditie en spierkracht opbouwen/herstellen in benen. Na de fysiotherapie eten we lekker broodje samen. In de middag rommel ik op de pc beetje in ons forum, spelletje op Facebook. De dag is zo om en vandaag heb ik mijn middag slaap niet gedaan, ik wil even zien of ik daardoor juist slecht in slaap kom in de avond. Morgen is het zaterdag dus lekker uitslapen. Ik ben ook weer begonnen met kittens breien, ik heb er nog 6 in bestelling vanuit Zwolle dus die ga ik nu eerst breien en dan via de post bezorgen. Ik maak lekker ijsbergsla met komkommer, tomaat, ui, ei en dressing heerlijk fris en daarbij krieltjes en een biefstukje voor Johannes en zelf neem ik een tartaartje. We eten lekker bij de tv en het smaakt heerlijk en de series spannend, alhoewel ik House MD een beetje beu begin te worden geloof ik. Nu nog even wat  drinken en dan bed in en dar luisteren naar Nieuws Uur en Pauw & Witteman. Ik ben nog steeds zoekende naar mijn eigen dingen, het kost wel energie allemaal maar langzaam aan kom ik weer in eigen leventje terug. Ik kan nog niet alles en loop nu continu met de rollator wat ik voorheen dus nooit deed in huis. Voor nu is het even beter, maar ik hoop toch ook in huis met de tijd weer gewoon los te kunnen waggelen, maar ja dat zien we wel weer. In mijn hoofd veel flitsen van de opname tijd en het vervelende is de dingen die ik herinner zijn gebaseerd op mijn hallucinaties en niet op feiten, dus dat is erg vreemd want voor mij voelt het als echt gebeurt. Johannes en ik praten er dan over en lachen er vaak ook om, want het is soms best lachwekkend de dingen die ik herinner. De pijn is er nog uiteraard gekneusde ribben zijn niet zomaar over maar de pijnstillers werken wel en verzachten de pijn goed. Over het geheel moe tik zeggend at het eigenlijk best wel redelijk goed gaat gelukkig. Johannes is nu erg snel moe en dat is ook logisch en we houden ons beide rustig en genieten van het samen zijn in ons eigen huisje met de beesten. Het heeft een grotere impact op me gehad dan ik zou verwachten maar ik hoop met de tijd dit ook weer gewoon een plekje te kunnen geven en hopelijk was dit een eenmalige ervaring. Welterusten allemaal!

Reacties (0) Trackbacks (0)

Nog geen reacties


Geef een reactie

Nog geen trackbacks.