Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

17nov/120

Dagje Utrecht

Vanmorgen zou de wekker om 10 uur gaan, maar Nienke belde een half uurtje eerder. Ze wist niet beter dan dat we vroeg zouden gaan winkelen maar dat had ik afgeblazen teveel last van mijn rug.  we aten wat en deden de dieren snel wat op de pc gerommeld en toen in de auto naar Utrecht. Lisa de dochter van Nienke (mijn nichtje) is vandaag 21 jaar geworden! Een super leeftijd en wat gat dat snel. Het was voor het eerst dat we bij haar thuis waren en erg gezellig,  De broer van Nienke Jaap was er ook, de vader van Lisa en zijn vader (opa dus), de moeder van Nienke (tante Miek) en nog wat mensen waarvan ik de naam en relatie beetje kwijt ben maar het was super gezellig. we hebben met een groepje haar een super gave naaimachine cadeau gedaan, ze is er super blij mee. Na het bezoek daar zijn we naar Nienke der huis gegaan, na kletsen en gezellig samen zijn, tante Miek speelde met haar kleinzoon Ilja (zoontje Nienke) een spelletje wij keken gezellig toe. We hebben heel lekker kaasfondue gegeten. Ik kreeg van Ilja en Nienke het complete AH super dierenplaatjes boek mee, echt heel gaaf dank je wel jullie zijn echt kanjers, ik ben er  erg blij mee en geloof me Lianno zal dat ook zijn. Verder kreeg ik een lieve zeehond knuffel van Lisa mee, die had ik haar ooit gegeven jaren terug, ik was toen helemaal bezeten (nog maar nu anders) van die de leuke dieren en had overal knuffels staan, beeldjes, fotoboeken enzovoort. Ik vond het heel bijzonder dat ze bij het opruimen  besloot hem terug te geven en hij staat nu op de kast, thnx Lisa. Tegen 20.00 uur zijn we toen naar Lelystad terug gereden. Het was een super leuke dag en  was wel blij dat Nienke even doosje pijnstiller meenam met boodschappen doen die was ik vergeten, maar zo was het opgelost en ben nu helemaal op maar het was het meer dan waard! Thuis nog wat genoten op de pc, koffie gedronken en ik dacht terug aan gisteren. Afgelopen jaren was ik altijd van slag rond de sterfdag van Johannes zijn moeder, uiteraard omdat ik bij haar was toen ze stierf, maar dit jaar geen enge nachtmerries, wel het hevige gevoel van gemis, maar blijkbaar is na 8 jaar toch iets veranderd in de emotie. Ik ben er persoonlijk wel blij om al die nare dromen zijn ook niet fijn, het was goed zoals het is gegaan en nu is dat voor  mij en mijn innerlijke gevoel dus echt zo, echt blij om.
Hoogste tijd om nu te gaan douchen en slapen.

zeehond1

Reacties (0) Trackbacks (0)

Nog geen reacties


Geef een reactie

Nog geen trackbacks.