Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

11jul/120

Infuus dag zonder infuus

Vandaag lang op bed blijven liggen was erg moe, maar positief iets ik heb goed geslapen.
De scherpe pijn is weg en de pijn is nu te doen en met wast paracetamol helemaal.
In de ochtend komt er een mevrouw wat bloed afnemen, die krijgt natuurlijk te maken met een zeer moeilijk prikbare Monique en na misprikje in de arm wijs ik haar op mijn hand waar een goede ader loopt en dan prikt ze met vlindernaaldje en loopt het via een slangetje zo in het buisje en in hoog tempo.
Beide blij ze was beetje huiverig voor hand prikken ivm gevoeligheid, maar ik zei al tegen haar geloof me dat is niets vergeleken met in je bovenkant voet wat ik elke twee weken doe voor infuus.
Vandaag zou ik infuus hebben, maar dat is niet door gegaan, omdat ik al erg gevoelig ben voor infuus wilden we zo voorkomen dat ik weer bijwerkingen zou krijgen.
Gelukkig kon mijn dure zak worden gebruikt voor andere patiënt.
Moeder kwam even langs en gezellig wat zitten praten en koffie gedronken,ik merk dat ik van alles doodmoe wordt en anders dan normaal als ik nu dingen doe wordt ik raar in mijn hoofd, duizelig, misselijk alsof ik elk moment zo flauw kan vallen.
Het is een raar en onprettig gevoel, maar gelukkig is de pijn  onder controle.
Ik rommel gewoon d dag door  rust veel en spreek even met Yvonne op msn en nu ga ik snel slapen want ik ben erg moe.
Ondanks dat Johannes eigenlijk in Amsterdam moest zijn was ik erg blij dat hij thuis was, het is toch prettig als je je steeds zo raar voelt dat er iemand is voor als je wel omvalt…….maar gelukkig is dat dus niet gebeurt.

Gearchiveerd onder: Dagelijks Leven Geen reacties