Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

24mei/122

Mensen zonder normen en waarden zorgen ervoor dat ik het winkelcentrum liever niet in ga!

Heb vannacht mijn uithoudingsvermogen flink getest, heen en weer naar de wc, in en uit mijn bed en dus slecht geslapen, maar dat had ik al zien aan komen.
De extreme temperatuurverschillen laten mijn lijf niet ongemoeid en dus ben ik aan de diarree, maar dat is straks weer voer en ik ben zo blij dat het zomerseizoen is aangebroken, ik voel de energie in mijn lijf en ik kan veel meer met warm weer dus dit heb ik er wel even voor over.
Het hield wel in dat ik de fysiotherapie moest afbellen, wan tik wil een wc inde buurt hebben, verder voel ik me goed en vol energie.
Ik heb de radio heel de dag aan op Radio8FM, dit is een Brabantse zender heerlijke dj’s en leuke muziek en vaak uit de jaren 80 en 9 en dat i mijn tijd!
Ik kan zo vrolijk worden van de juiste muziek en dat geef ook weer energie.
Dust mijn Samsung robot stofzuiger rijdt lekker rondjes en maakt de boel schoon, ook zo’n uitvinding waar ik erg blij van wordt.
Ik bel met tante Wil en San, ook daar wordt een mens erg blij van!
Uiteraard verzorg ik de dieren en bij de reptielen gaan de warmtelampen uit de bak wordt te warm met dit benauwde weer.
Huisje gedaan, lekker op Twitter en FB bezig geweest en uiteraard ook in ons prijsvragen-freaks forum.
Johannes komt thuis en we besluiten samen naar koopavond te gaan, we komen zelden in centrum ik hou er niet van en ook nu baal ik van een aantal mensen.
We halen slingers, ballonen en kaarsjes voor de taart, het feest van Lianno zijn 11e verjaardag is zondag dus dat wordt super.
Als we even naar de Kijkshop gaan gebeurt er weer van alles wat ik al zo vaak meemaakt en wat me nog altijd zo boos maakt, eerst wordt je geconfronteerd met een moeder die haar kind niet aankan en gillend en schreeuwend wel 40 keer gilt zit zit alsof ze een hond aan het africhten is en dat midden in de ingang, rustig maar zwaar geïrriteerd wachten tot we er door kunnen, dan kijken we naar een vitrine en probeer ik te lezen wat er op een kaartje staat als er een nog stel aan komt lopen en zonder een woord te zeggen klimmen ze letter over mij in mijn rolstoel heen alsof ik een doos ben die in de weg staat, ik plof dan bijna uit elkaar en zeg Johannes me direct naar buiten te rijden.
Complete woede en paniek in mijn lijf en geest, mijn God snappen die mensen niet wat dit met je doet als ze zo met je omgaan? Is het zo verdraait moeilijk om even te zeggen sorry mag ik er even langs?
Nou blijkbaar wel en dan is het blijkbaar normaal om gewoon op je te steunen en aan je te zitten en zo over je heen te klimmen, het is echt niet normaal!
Johannes die van mij wel dit soort dingen hoort maakte het nu dus zelf mee en was er niet blij mee en snapt dit gedrag van die mensen ook niet, maar het zal wel normaal zijn.
Je moet je voorstellen je zit in een rolstoel en men steunt op je schouders en klimt over je heen, dat komt heel bedreigend en ongewenst aan!
Eenmaal buiten mopper ik nog wat na en doe dat dan wel even zo hard dat de twee asocialen kunnen horen wat ik vind, maar het interesseert ze geen fluit ze pakken elkaars hand en lopen lachend de winkelstraat in en wij draaien om en gaan weg naar de Hema om fotopapier te halen en een broodje Hemaworst.
Goed voorlopig kom ik dus weer niet meer in het centrum bah!, leve het online winkelen.
We kijken wat tv en kletsen gezellig bij en als ik dan de was nog even uit de wasmachine willen halen staat die in storing, filter verstopt tja Johannes haalt het filter eruit volgens programma zou de machine leeg zijn, nou niet dus, hoppa waterballet dus snel veel handdoeken op de grond en alles netjes weer droog zonder problemen, wel een extra was voor morgen.
Het washok heeft tegelvloer maar de keuken die eraan vast zit is hout dus daar willen we geen water ballet op hebben en dat is niet gebeurt gelukkig.
Dan belt tante Cokey en kletsen we gezellig bij binnenkort komt ze op bezoek samen met een Freak, door die Freak heb ik weer contact met haar leuk toch eigenlijk een lid van mijn prijsvragen forum die ik enkel ken van internet is een goede vriendin van mijn (ex) tante.
Maar goed ze komen binnenkort samen op de koffie en dat vind ik erg leuk!
Goed nog even snel de tuin gesproeid en nu snel mijn bed in het is al weer veel te laat voor mij.

Reacties (2) Trackbacks (0)
  1. Herkening Zo vind ik het ook zo erg als bv mensen aan je moeder die achter de rolstoel loopt vragen hoe het met mij gaat Hallo ik heb het aan mijn hart niet aan mijn stembanden

  2. Dat is ook heel ehrkenbaar Anja, ik me nog herinneren dat ze aan mijn moeder vroegen bij de slager of ik een plakje owrst luste….tja en dat als je 34 jaar bent was te gek voor woorden


Geef een reactie

Nog geen trackbacks.