Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

6jun/112

Gehandicapte vervoer blijft voor mij probleem blijkbaar

Vannacht kwam ik slecht in slaap en was al weer vroeg op, half 7.
Huisje, dieren doen en post ik kreeg een brief van Vitens dat de watermeter op de Kustrif, het oude huis vervangen moest worden, dus ik belde ze even op dat ik er niet meer woon en kreeg een leuke verassing.
Eerst de vraag of ik er toch niet even heen kon en ja natuurlijk maar wat wil je dat ik doe een raam ingooien want ik heb geen sleutels meer, ok misschien  kon ik dan de nieuwe bewoners even raadplegen, euh die zijn er dus niet en toen de melding dat ik het maar moest regelen met de woningbouw, nou euh sorry mensen maar dat is niet mijn taak dus regel het zelf maar en dan vraagt hij heel droog het telefoonnummer waarop ik maar antwoord dat er telefoonboeken zijn en dan hang ik geërgerd op, mijn hemel zeg.
Dan bel ik mijn moeder om dingen af te spreken en hoor ik van haar de de oude woning nu opnieuw wordt aangeboden, de woning is aangepast en had 47 reactie en niet een was  akkoord dus nu bied de woningbouw hem aan zonder aanpassingen en voilà 101 reactie, wel zonde van het geld dat de Gemeente Lelystad heeft betaald voor de aanpassingen maar ach he tis ook niet meer mijn probleem, maar ik erger me wel aan dit soort gel verspillende acties.
Yvonne kwam even koffie drinken en had een mooie foto van Lianno voor me bij zich, echt gaaf.
Nienke en ik hebben ook nog even zitten bellen en kletsen, erg gezellig.
Ik heb vandaag ook bericht gehad van het ministerie WVS en geloof het of niet maar ook zij kunnen niets voor me doen, zijn bevoegd om het probleem bij Valys aan te pakken.
Ik kan het gewoon niet geloven ben ik dan echt de enige gehandicapte in dit land die niet ver kan lopen, geen trappen of opstapjes kan nemen, zichzelf niet in duwrolstoel kan voortduwen maar wel te goed is voor elektrische rolstoel en daarom niet  meer zonder begeleiding ergens naar toe kan omdat men bij de taxi je weigert met lift erin te laten en ik dus op handen en voeten de bus in moet.
Dan leg je je bij deze shit neer na 2 jaar en dan krijg je het volgende gezeur want een bus kunnen meer mensen in en dus meer combi en goedkoper voor hun en met geen mogelijkheid krijg ik het voor elkaar dat ik dan met gewone auto wordt gehaald, de ene shit na de andere.
Ik heb namelijk een medische indicatie nodig en ik maar denken dat een ongeneselijk zeldzame spierziekte die mij belemmert trapjes te nemen medisch zou zijn………..hoe dom kan ik toch zijn!
Goed van de week gaan we dan maar weer bellen met de Gemeente want die moet toch op te lossen zijn, word ter moe, gefrustreerd, boos en erg verdrietig van.
Verder bezig geweest op internet ons forum, facebook, Twitter en mijn mail opgeruimd.
Ik had pas laat zin in eten dus at laat en keek toen ondertussen soap en nog wat leuke series en nu is het bijna half 11, Johannes belde nog even om welterusten te zeggen en nu duik ik mijn bed ook in.

Reacties (2) Trackbacks (0)
  1. Hoi Moon kan me je boosheid, verdriet en frustratie heel goed voorstellen. Het is te gek voor woorden dat het niet opgelost kan worden. Ik zou het er zeker niet bij laten zitten! Iemand moet hier iets aan doen!!!! Sterkte.

  2. heel veel sterkte, kan me voorstellen dat je hier boos om wordt, ik hoop echt dat het opgelost wordt voor je


Geef een reactie

Nog geen trackbacks.