Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

22mei/112

Einde van druk en super feestweekend.

Vanmorgen werd ik al om 7 uur wakker de jongens sliepen nog en werden tegen half 8 wakker en gingen samen spelen met de technisch lego, dus kon ik blijven liggen.
Ik stond om half 10 op en toen waren ze al bijna klaar met het maken van de hijskraan, super en echt knap want technisch lego is niet simpel.
Lianno heeft al radijs en ronde wortels in zijn kweekbak gezaaid en wacht nu vol spanning op de plantjes.
Atteke belde en vroeg of ze kon langs komen en dat kon, Nienke hielp me topruimen en we hebben gezellig zitten na kletsen.
Het regende wat dus moesten we wel binnen zitten en voor ik he twist was het tijd om te gaan rijden en Nienke met Ilja thuis af te zetten en daarna Lianno op de groep.
Het was echt super weekend en iedereen heeft genoten en Lianno is er nog helemaal vol van en Ilja ook, onderweg gezellig zitten kletsen in de auto.
Op de groep even nagepraat met koffie en toen weer weggegaan.
Thuis gekomen heeft Johannes een sensor lamp opgehangen in de gang, nu hoeven we geen licht meer aan te doen zodra het schemer is en/of nacht gaat het licht vanzelf aan, werkt super.
Daarna lekker op de bank geploft met wat gave tv series die wij graag kijken zoals CSi en Bones.
Nu is het alweer half 11 en tijd om te gaan slapen welterusten morgen gaan we weer eens proberen  het “normale” leven op te pakken, na alles wat is gebeurt en speelde zo dubbel nu maar eens op zoek naar een goed ritme van dingen doen.
Huishouden, dieren, bezoekjes, telefoontjes, spelletjes en prijsvragen kortom dat wat ik altijd elke dag deed, ik wil het weer gaan doen en een ritme erin gaan krijgen.
We zijn verhuisd, oude huis is bijna opgeleverd (31 mei) dus dat zal geen probleem meer vormen en het gemis van van mijn vader kwam veel harder aan dan ik had kunnen bedenken, je hebt er allemaal ideeën van, maar geloof me het is anders dan je in al die ideeën had kunnen bedenken.
Nu is het natuurlijk ook zo dat vlak na zijn overlijden ook Lianno jarig was en we dat gewoon door hebben laten gaan, dat was een afleiding maar de leegte en het  nare gevoel is er en dat zal tijd nodig hebben.
Zijn laatste wens was om in plaats van bloemen voor hem te kopen geld over te maken naar KIKA en dat heb ik nu gedaan en dat geeft wel goed gevoel, nu is het aan de tijd om alles een plekje te geven.
Ik mis mijn zus en het weerzien bij die ouwe vond ik fijn vooral voor die ouwe en ik denk dat we nu weer ieder onze eigen weg zullen gaan, iets wat ik jammer vind, maar waar ik me met alle respect maar bij neer leg in de hoop dat zij ook op een moment in haar elven haar familie zal missen.
Er is uiteraard veel gebeurd maar je familie blijft je familie en keuzes hebben consequenties zoals ik ook in mijn afscheid bij die ouwe heb gemeld en ook al kies ik niet ik zal me neer leggen bij de consequentie en Patricia als je dit leest weet dat je me zus bent en altijd zal blijven en dat ik van je hou en je mis!
Deze periode was moeilijk en zwaar voor mij vooral op emotioneel vlak en dat zal altijd blijven met bijzondere dagen zoals verjaardagen, feestdagen juist dan is het gemis van familie en dierbare het grootst.
Ook dit weekend heb ik veel aan mijn vader moeten denken, wat zal hij trots zijn daar waar hij ook is op Lianno zijn 10 jarige kleinzoon………
PICT0002

Reacties (2) Trackbacks (0)
  1. Wat heb je dat mooi geschreven. Ik weet zeker dat je vader trots is op Lianno en ook op jullie. Weet dat ik er altijd voor je zal zijn en dat ik ook ontzettend trots op jullie ben! Dikke knuffel van San

  2. wat is het toch een leuk en mooi mannetje!


Geef een reactie

Nog geen trackbacks.