Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

17aug/101

Heel veel regen vandaag

Dinsdag 17 Augustus
Vandaag op tijd op Johannes naar Amsterdam en Sjoerd kwam de boel doen, laatste week en dan is Sjoerd naar zijn dochter in Frankrijk en zal ik er alleen voor staan 6 weken, alvast een hele fijne tijd toegewenst.
Het is een goed plan om op vakantie te gaan het weer is triest euh diep triest er valt constant regen de ene bui nog harder dan de andere, binnen blijven en deur dicht dus.
De computer van Johannes is echt niet in orde en kapot en dus heb ik maar even een nieuwe besteld, Johannes zou er zelf natuurlijk veel langer over nadenken welke computer en hoeveel het kosten mag, ik ben iets anders het is een feit de pc moet vervangen worden en dus koop je een andere, Johannes daarna gebeld en het gezegd hij was verrast en blij toen hij hoorde dat er een nieuwe onderweg is.
De dagelijkse dingen gedaan, lekker met Twil aan de telefoon gezeten, de moeders zitten in Frankrijk voor hun jaarlijkse vakantie, Lianno heeft vandaag zijn eerste schooldag en denk steeds aan hem.
Het is een nieuwe school, nieuwe mensen, nieuw systeem en ben erg benieuwd hoe hij het allemaal gaat vinden.
Ik heb met wijkgericht werken contact gehad over de puinhoop op de groenstrook achter ons huis, de bende in het park naast ons huis en het gemis van groencontainers.
Alles wordt nu maar overal neergegooid en het voelt inmiddels alsof ik tussen de grootste composthoop van de wereld woon en het stoort mij zo erg dat ik nu maar ben gaan klagen en ze gaan alles opruimen, gelukkig en hopelijk snel weer een nette omgeving.
In de middag kwamen mijn vader en zijn vrouw even langs, ze hadden mazzel de baby Anolis had een pronkuurtje en zat voor in de bak, ze vonden het erg schattig.
We hebben uiteraard gepraat over de gezondheid van mijn vader en hoe dom het ook klinkt het besef is er bij mij gewoon nog niet hoe ernstig de situatie werkelijk nu is, natuurlijk lees ik de informatie en begrijp ik dat het een gevaarlijke situatie is, maar als je al 20 jaar hoort dat je vader de 50 niet haalt of dat hij niet te leven heeft dan wordt je toch op een of andere manier immuun voor die woorden.
Vorig jaar heeft hij meerdere keren echt kantje boord gelegen en zeer ingrijpende operaties gehad zoals het weghalen van een nier, maar elke keer komt het weer goed en dus reken je daar nu onbewust toch ook weer op, maar er komt natuurlijk ook een keer dat je er op rekent en het niet gebeurt en hopelijk is dat niet deze keer.
Mijn vader moet zelf de beslissing nu nemen met zijn vrouw wat wel of juist niet te doen en ik zal uiteraard respect hebben voor elke beslissing en ik ben blij dat ik geen keuze hoef te maken want dat lijkt me echt het zwaarste wat een mens moet doen.
Ik wens jullie beide heel veel wijsheid en sterkte toe en weet dat we meeleven en aan jullie denken.
Toen zij naar huis gingen ben ik nog wat dingen gaan regelen, post wegwerken en heb eten gemaakt.
Nog wat tv gekeken en zitten praten met Johannes en ik was erg moe dus vroeg gaan douchen en meteen maar mijn bed in gekropen, alles kost veel energie vandaag en dus ga ik nu slapen het is nog geen half 10 maar laat zat als je het mij vraagt.

Reacties (1) Trackbacks (0)
  1. Even een kleine opmerking , je zegt zo makkelijk het is een feit , de pc moet vervangen worden dus dan koop je maar een andere .
    Bij de meeste mensen kan dat niet zomaar .Hier zou er dan ook een tijd overheen gaan om een nieuwe te kopen .We zouden het dan toch echt voorlopig moeten doen met een oudje die hier nog staat voor noodgevallen ,want het is wel een flinke uitgave die je zomaar eventjes doet .


Geef een reactie

Nog geen trackbacks.