Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

20jan/101

Het niet weten en de onzekerheid zijn het zwaarste.

Woensdag 20 Januari
Vanmorgen normale tijd opgestaan, Johannes naar Amsterdam voor zijn werk en ik bleef gezellig thuis.
Ik was heel de dag moe en gaperig en gapen is erg irritant maar goed dat zal wel weer overgaan.
Heb de dieren verzorgd, huisje gedaan, prijsvragen en gespeeld met Nintendo DS.
Ik heb vandaag de tv heel de dag op journaal24 gehad om het proces tegen Geert Wilders te volgen en ondertussen volgde ik ook Haïti en de heftige naschok van 6.1 ongelofelijk wat die mensen allemaal moeten meemaken nu, de beelden zijn echt afschuwelijk en hartverscheurend.
Ik heb Monique weer eens gebeld had ik al een tijd niet meer gedaan dus nu even bij gepraat dat was gezellig.
San belde mij ook nog even en met haar ook zitten praten en dat was ook weer fijn, ze heeft mijn pakje ontvangen dat was een glasbedeltje van Pink Ribbon en daar was ze erg blij mee.
Johannes zou laat zijn moest cursus geven tot 7 uur en ik heb dus alleen het belmoment met Lianno gedaan, Lianno was erg vrolijk en spraakzaam.
Lianno heeft zin om weer hierheen te komen het weekend en ik vertelde hem dat Johannes hem alleen ophaalt en dat was prima, hij noemde het een mannenuurtje in de auto, leuk gevonden.
Johannes kwam thuis en moest nog even wat telefoneren en ik bestelde toen even een pizza en na keek mijn soap, verder de avond nog even tv gekeken en nu is het tijd om te douchen en bed in te gaan.
Vandaag is het 22 dagen geleden dat Coby Hertroijs een brief ging posten en vervolgens niet meer terug keerde van de wandeling, zo is te zien op het filmpje van Bureau Flevoland met Klaas Wilting van 14 Januari jl.
Klik maar eens op de programma naam en kijk maar naar het eerste deel, ze wordt als eerste zaak besproken.
De onzekerheid, angst en hoop blijft groeien, elke dag weer…als de telefoon gaat en er staat Anoniem dan denk je zou het zo ver zijn, maar nee weer niet.
De kaars blijft branden en de hoop blijft, want zonder warmte en hoop blijft er echt weinig over, we kunnen niets doen helaas ben ik niet in staat om zelf met mijn scootmobitel de bossen nu in te gaan en te gaan zoeken.
Het is te koud en de g rond is nu nat, drassig en bij het water kan ik dus niet echt komen en de Oostvaardersplassen is geen gebied waar je spontaan even in gaan dwalen er zitten moeras stukken en er zijn ook delen die niet toegankelijk zijn omdat je er simpel weg niet in mag ter bescherming van de natuur en dieren
Ik hoop dan ook dat ze van het weekend weer met alle honden gaan zoeken en haar vinden, dit wordt echt slopend en er zijn zoveel vragen en zo weinig antwoorden, en ja als ze gevonden wordt en ze is niet meer in leven zullen de antwoorden ook nooit komen, maar dan kun je waardig afscheid nemen en je berusten in de keuze die Coby klaarblijkelijk heeft gemaakt.
Het niet weten en de onzekerheid zijn het zwaarste.
image001

Reacties (1) Trackbacks (0)
  1. Ik brand nog elke avond een kaarsje!


Geef een reactie

Nog geen trackbacks.