Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

2jan/100

Nog geen duidelijkheid over Coby

Na het log van gisteren gaan we nu even stapje terug doen naar Oud & Nieuw, want ondanks wat wij wisten op dat moment wist Lianno nog niets en dus hebben wij gewoon een feestje gehouden.
Lianno was netjes gaan slapen en werd om 11 uur wakker en kwam er toen gezellig weer bij, hij was helemaal vol van vuurwerk wat er zou komen.
Ik ben echt geen fan van vuurwerk heb er een hekel aan en blijf het liefste binnen, maar ben dit keer om 12 uur even mee naar buiten gegaan met de mannen om te kijken hoe Lianno zijn kids vuurwerk afstak.
Hij vond het erg leuk, maar liet wel even weten dat hij volgend jaar liever echte babyvuurpijlen wilde afsteken met Oom Johannes, hij is al 8 jaar en dit was iets te kinderachtig maar wel leuk hoor.
Ik moest er erg om lachen en beloofde hem als hij volgend jaar hier weer komt en we het iets eerder weten wel iets ander vuurwerk te bestellen en de kleine man lachte en zei heel grappig: “Dan mag jij wel binnen blijven hoor”.
Na het vuurwerk nog even gezellig binnen gezeten en toen brachten we Lianno weer naar bed en niet veel later gingen we zelf ook.
Ik ga proberen de foto’s zsm op zijn site te zetten maar heb een probleem met het programma dus kan even duren en ik heb ook wat geprobeerd te filmen en die zal ik op youtube plaatsen als ze zijn lukt.
image001 image002

image003 image004

image005 image006

Op Nieuwjaarsdag was Lianno erg lief en bleef stil spelen tot half 9 en dus kon ik lekker zolang op bed dutte en toen gezellig aan het ontbijt, Bowl en croissantjes met chocolade en een glas kinderchampagne.
Na het ontbijt lekker rustig aan gedaan en overleg gehad met het huis waar Lianno verblijft, toen na de lunch gezellig naar Oma gegaan.
Toen we thuis waren heeft Lianno even tv gekeken en maakte ik iets vroeger dan normaal eten, maar dat kwam omdat wij wisten dat zijn begeleider zou komen en we wilde wel dat hij rustig zijn eten op had voor hij het slechte nieuws hoorde.
Over het gesprek kun je in de vorige log alles lezen, na het gesprek hebben we hem op normale tijd naar bed gebracht en gelukkig sliep hij snel en heeft hij de hele nacht door geslapen tot 7 uur, hij was helemaal op.
Op zaterdag 2 januari vertelde hij dat hij erg verdrietig was, maar dat hij wel de nacht goed had geslapen en we gingen aan het ontbijt.
Lianno houdt zich heel goed, huilt af en toe en praat er beetjes over en verder speelt hij gewoon en kijkt tv en lacht als hij lol heeft end at is ook goed.
In de middag kwam zijn moeder op bezoek en samen hebben ze lekker boven gespeeld, wat op de wii gespeeld en tv gekeken.
Ondertussen hebben Johannes en ik de kerstversiering opgeruimd en opeens is onze woonkamer weer kaal.
Moeder ging om 5 uur weer weg en wij gingen eten en daarna moesten wee hem terug brengen.
Op weg naar de auto kwamen er. Achter dat het sneeuwde en hard ook, er lag alweer een paar centimeter, we moesten wachten tot de buurvrouw haar auto had weg gehaald die was precies achter onze auto ermee gestopt en dus Johannes en buurman Herris hebben de auto van zijn plek aan de kant geduwd zodat iedereen er weer door kan.
Onderweg maar even gebeld dat we te laat zouden komen want de A6 was echt wit en slecht zicht door sneeuwval, we reden rustig 30-40 km op de snelweg tot boven Utrecht en daar was regen of droog.
Ik ben weer in de auto blijven zitten in Zeist want het is te gevaarlijk die gladde weg te belopen en Johannes bracht hem terug en sprak nog even na met de leiding en toen begon de terugreis.
Het eerste deel ging prima toen reden we weer het witte landschap in weel rustig op de snelweg en in de stad was het helemaal ernstig glad want daar was niets gedaan en het sneeuwde ook nog hard en er lag al ruim 10 cm.
Onderweg de andere pleegmoeder (Yvon) even gebeld we zouden een cd afgeven maar het was niet te doen dat gaan we morgen proberen te doen.
We hebben vandaag paar keer contact gehad de eerste keer was door een reactie op het log van gisteren door John en die bood via mij aan om te komen helpen zoeken met hun reddingshonden team, die beslissing is niet aan mij en daarom had ik het aan Yvon verteld en die heeft geaccepteerd en ze hebben dus ook gezicht gisteren, helaas is er nog geen nieuws verder te melden, Coby is nog steeds vermist.
Het was fijn te praten met Yvon ze gaf me informatie die ik hier niet ga delen, maar die voor ons wel duidelijkheid gaf in een aantal zaken en ook voor verwarming zorgde en daarover hebben we gesproken en het belangrijkste nu is dat Coby zo snel mogelijk wordt gevonden.
We willen hier dus graag wat rustiger weer en minder sneeuw, want dat maakt het zoeken alleen moeilijker.
Wij zijn in gedachte bij Yvon en hun drie kinderen en hopen dat er snel duidelijkheid zal komen.
image007

Reacties (0) Trackbacks (0)

Nog geen reacties


Geef een reactie

Nog geen trackbacks.