Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

9feb/091

Mijn hoofd is een zeef

Maandag 9 Februari
Ik was laat op ene zeer slechte nacht gehad , dromen, misselijk en kortom de nacht werd verlengd naar de ochtend en tegen 1100 uur werd ik wakker.
Mijn Moeders stond al voor de deur ik was de afspraak helemaal vergeten, ze kwam even naar een programma kijken wat ze van mij op haar pc kan krijgen en daarmee kan ze een mooie site bouwen voor de VVI (Nederlandse verpleegkundigen voor Israël).
Met de hulp van deze organisatie gaat ze straks weer 8 weken vrijwilligerswerk doen in Israël.
Gezellig met Moeders bezig geweest en aan de koffie gezeten, ondertussen belde broertje die kwam ook langs en het werd dus druk.
Broertje kwam wat halen wat ik voor hem had besteld via internet en ook aan de koffie.
Toen ze weg waren moest ik nog heel veel dingen regelen via telefoon, ik stel alles uit heb er niet zo zin in, die instanties doen altijd eigenlijk moeilijk en kost me veel energie, maar goed toch maar aan de slag gegaan en het ging aardig snel.
Gemeente gebeld want ik heb na goed nadenken besloten dat ik mijn rolstoel weer wil omruilen voor scootmobiel, hiermee ben ik veel meer mobiel, sneller en ik kan een tas boodschappen meenemen, daarnaast is het prettiger rijden.
De keuring en gesprek is al morgenmiddag dus dat was snel, ik kom hier nog op terug.
Daarna fysiotherapie geregeld, wel fris en koud nog maar ik moet er toch heen en ik kan al woensdag terrecht, ook snel.
Het WMO kantoor tja laat ik maar zeggen dat ze niet doorhadden dat ze mijn dossier nog open hadden staan, nog geld wilden zien en ik een bezwaar had, schiet niet op met deze mensen.
Ik heb nu maar even duidelijk gesteld dat ze tot 1 maart aanstaande de tijd hebben en als ik voor die tijd niets hoor het wat mij betreft ook klaar is, dan ben ik al bezig met dit gedoe sinds februari 2008 en 10 weken is geen jaar dus dan ga ik ervan uit dat ik gelijk heb en betaal ik ook niets meer.
Op mijn bellijstje staan nu nog mensen met wie ik graag bel maar ik kom er neit aan toe nu.....morgen weer een dag.
Toen snel naar de Pets Place, ik kwam daar heel graag maar iedereen gaat er weg ergens anders werken, de winkel veranderd heel veel dingen die wij nodig hebben gaan uit het assortiment en de dieren die ze verkopen hebben ze geen ballen verstand van kortom ik kom er neit graag meer.
Nu wel gegaan en kattenbakvulling gehaald voor 6 maanden en 60 blikjes kattenvlees in de aanbieding en omdat nu ook de vissen eruit gaan war ze met heel veel korting dus nog 2 mooie Malawi Cichliden meegenomen.
Thuis gekomen belde mijn Moeders, ik had gezegd we gaan naar de Gamma vanavond dus als je mee wilt bel even, helemaal vergeten, ik lijk wel dement af en toe wordt er ziek van, maar goed dus naar de Gamma Moeders wilde een badkamerkast en wij hebben hout en spullen gehaald om een deksel te kunnen bouwen voor een bak van de Gerbils.
Thuis gekomen even wat water ververst bij de vissen en toen voor de buis gaan zitten.
En nu is de dag om ik ben moe en ik weet het niet hoor, ik vergeet van alles en dingen die ik erg leuk vind doe ik gewoon niet, geen zin in ookniet in prijsvragen.
Zal wel weer overgaan moet gewoon snel lente worden.

Reacties (1) Trackbacks (0)
  1. Hopelijk gaat het vandaag weer wat beter!


Geef een reactie

Trackbacks zijn uitgeschakeld.