Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

16nov/081

In memoriam Prema Pijnacker Hordijk

Zondag 16 november
Prema Pijnacker Hordijk

Dinsdag 16 November 2004

Vandaag precies 4 jaar geleden was het een dinsdagmorgen, we waren in Eindhoven en hadden de nacht daar geslapen.
Het ging niet goed met Johannes zijn moeder en ze moest naar het ziekenhuis om onderzoek te laten doen om te kijken hoeveel vocht er achter haar longen en hart zat en daarvoor kwam de ambulance.
We besloten dat ik met ma mee zou rijden in ambulance omdat ik geen rijbewijs had en Johannes zou volgen in onze auto, zodat als ma moest blijven we zelf vervoer terug zouden hebben maar alles liep anders....... nog voor we echt weg waren overleed ma.
Een moment dat ik nooit meer zou vergeten, samen in de ambulance en de rust en stilte die volgde in de ambulance na haar laatste adem.

Nu 4 jaar later lijkt de tijd voorbij gevlogen, maar ik kan nog van minuut tot minuut alles terug beleven als ik mijn ogen sluit ook de crematie staat nog letterlijk in mijn geheugen.
Het was goed, ze was weer bij pa waar ze graag wilde zijn, maar toch laat het een hele grote leegte achter bij jezelf.
De momenten dat je in het begint denkt even bellen........worden minder, haar foto in de kast zorgt ervoor dat ze er altijd is en vergeten zullen wij haar nooit.
Op dagen als deze of haar geboortedag (24 April 1924) en de dag van haar asverstrooing (14 maart 2005) is het gemis het grootste.
De foto’s hierboven zijn genomen tijdens onze vakantie samen in September 2004.

Marco Borsato - Afscheid Nemen Bestaat Niet
Ik ga wel weg maar verlaat je niet
Lief, je moet me geloven
Al doet het pijn...

Afscheid nemen bestaat niet

Ik wil dat je me los laat
En dat je morgen weer verder gaat
Maar als je eenzaam of bang bent
Zal ik er zijn..

Kom als de wind die je voelt en de regen
Volg wat je doet als het licht van de maan
Zoek me in alles dan kom je me tegen
Fluister mijn naam,
en ik kom eraan

Zie, wat onzichtbaar is
Wat je gelooft is waar
Open je ogen maar
En, dan zal ik bij je zijn
Alles wat jij moet doen
Is mij op m’n woord geloven

Afscheid nemen bestaat niet

Kom als de wind die je voelt en de regen

Volg wat je doet als het licht van de maan
Zoek me in alles dan kom je me tegen
Fluister mijn naam
En ik kom eraan

Kijk in de lucht
Kijk naar de zee
Waar je ook zult lopen ja, ik loop met je mee
Iedere stap en ieder moment
Waar je dan ook bent!

Wat je ook doet
Waar je ook gaat
Wanneer je me nodig hebt
Fluister gewoon mijn naam
En ik kom eraan

Afscheid nemen bestaat niet

Reacties (1) Trackbacks (0)
  1. Die dagen blijven altijd moeilijk. Wat een mooie foto’s van een bijzondere vrouw. En wat een mooie woorden. Ik lees net je log pas, daarom kon ik je niet eerder sterkte wensen. Daarom vandaag een dikke knuffel van mij!

    Voor altijd herinnerd
    in liefde en vriendschap
    Voor altijd aanwezig
    in woord en in geest
    Voor altijd verbonden
    door onzichtbare banden
    Gekoesterd door velen
    gemist nog het meest…


Geef een reactie

Trackbacks zijn uitgeschakeld.