Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

11jul/082

Ongelukjes zitten vaak in kleine hoekjes

Vrijdag 11 juli
Sjoerd was er vandaag weer en we hebben gezellig gekletst en het huisje is helemaal op orde.
Johannes belde me dat hij bijna bij Rotterdam was, we bellen heel vaak tijdens het rijden, uiteraard hands free, maar het is erg gezellig en zeker omdat Johannes veel reistijd heeft elke dag.
Dit keer zaten we kort aan de telefoon toen ik een knal hoorde en kraak geluiden, kras geluiden, Johannes vloekte en toen was het stil.....ik schrok me wezenloos eerlijk waar.
Johannes ook geschrokken zei met heel veel gemopper uiteraard ik heb de zijkant in de prak gereden.
Wat was er gebeurt bij het indraaien van de op rijbaan naar de garage zit een nare haakse hoek die nam hij te laat, te vroeg maakt niet uit het ging fout en de passagiers kant raakte de vangrail.
Gevolg de achterdeur een deuk en veel krassen, verf en lak is los gelaten, spatbord deuk en een hoekje afgebroken waar de bumper normaal vastzit en die is dus los en beschadigd en tot slot de wieldop vol krassen en verschoven met een flinke pit erin.
Hij kan er nog mee rijden, maar uiteraard moet je toch meteen melding maken is een lease auto dus terwijl Johannes de schade beschreef en de nodige info verschafte vulde ik via internet maar meteen de eerste melding in.
Heel de dag speelt dit dan door je hoofd zeker bij Johannes die er zwaar van baalde, hij weet hoe rot die hoek is (nu helemaal dus) en toch ging het na zo vaak doen een keer fout. Johannes ging aan het werk en ik kreeg mijn broertje op bezoek samen met hem naar de AH geweest boodschappen doen.
Later kwam mijn broertje met Yvette en een aanhanger langs om onze koelkast op te halen en naar mijn moeder te brengen en die van mijn moeder weer weg te brengen.
Het ging allemaal vlot en snel broertje en Yvette bedankt voor de hulp, Jolanda bedankt voor het lenen van de auto met trekhaak en Herris bedankt voor het lenen van de handige steekwagen.
Eind van de middag wat tv gekeken en alleen gegeten Johannes moest wat opleveren en dat ging wat langer duren en hij was pas heel laat thuis, tegen 2300 uur.
Onderweg hingen we aan de telefoon , beide niet zon best humeur en pratend over de schade uiteraard.
Maandag gaan we naar de schade expert en dan weten we meer en ook hoe lang het duurt voor hij weer in orde is.
Bijna thuis moest hij van de politie aan de kant, op de hoek van onze afslag ha om te blazen dat was prima en ik zag hem dus de straat inrijden en zag dat hij maar 1 koplamp had, vreemd had die agent bij de controle toch ook moeten zien en melden, maar ja dat moeten we dus morgen meteen herstellen.
De schade bekeken met zaklamp en het viel me wel mee eigenlijk, dat wil Johannes niet echt horen maar dat is logisch die baalt gewoon dat hem hem overkomen is.
Het is gebeurt helaas pindakaas en maandag zien we wel weer, de auto rijdt nog dus we kunnen hem gewoon blijven gebruiken.
Johannes en ik hebben nog even zitten kletsen, wat gedronken en via de douche lekker naar bed nu, morgen nieuwe dag.

En Johannes het is nog steeds een mooie auto en ik hou ook nog van je...gedeukte auto of geen gedeukte auto!

Reacties (2) Trackbacks (0)
  1. Balen van de schade! Gelukkig mankeert hij zelf niks. Ik hoop dat het snel hersteld kan worden. Jullie raken nooit uitgepraat samen, leuk is dat!

    Fijn weekend.

  2. ik zeg altijd maar zo, het is maar een auto, helaas is hij van ons zelf en moeten we de schade zelf betalen 😥
    Maar blikschade is altijd zonde van het geld
    maar schade aan jezelf is veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel erger 😥


Geef een reactie

Trackbacks zijn uitgeschakeld.