Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

14apr/080

Monique sorry…….

Maandag 14 april
We waren betijds op, Johannes moest zich beter melden dus vandaar, hij bleef nog wel een dagje thuis even rustig aan.
Ik was heel de ochtend niet in mijn hum omdat ik naar de medische keuring moest ivm invalidenparkeerkaart, die verloopt elke 5 jaar.
De laatste keuring werd ik toen gewogen, gemeten, moest zitten staan lopen trapje op en af van alles om te laten zien wat wel en niet kon, knap vermoeiend.
Gezien ik nu stukken slechter ben dan 5 jaar terug was ik erg blij dat Johannes mee was, want schoenen en sokken aan of uit kan ik zelf niet en omdat door een vreemde te laten doen , euh liever niet.
Maar goed wij erheen , aan de beurt na wachten en het duurde nog 2 minuten want in het systeem stond dat ik vorig jaar een parkeerplaats kreeg via deze arts en dus was alles goed.
Heb nog wel gemopperd dat ik niet snap dat dit elke keer weer moet ongeneselijk is ongeneselijk en dus wordt ik alleen slechter en niet beter.
maar goed hij legde uit dat het een EU kaart is en dat er dus EU regels gelden en die willen dat je elke 5 jaar een arts spreekt, zinloos en kost kapitalen maar hun wil is wet.
Eenmaal thuis kwam alle boosheid en spanning eruit misselijk, beroerd maar goed gaat wel over......en gelukkig zakte het ook wel.
Had niet veel zin in dingen en we zijn nog wel even boodschappen gaan doen en speciaal voer halen voor de baby maanvissen, er zijn er een stuk 20-25, is beetje moeilijk tellen die zwemmende spelden knopjes.
In de avond lekker naar House van de dvd gekeken en zitten praten over van alles met Johannes.
Sjoerd kwam nog even vertellen dat ook het laatste probleem weg is uit zijn pc dus dat was mooi nieuws.
Metronieuws bezorgde mijn hoofdprijs dus ook daar druk mee geweest en tot slot kwam buuf Wendy ons een hele mooie katten mand brengen voor grote katten.
San gaat morgen naar het ziekenhuis en die heb ik nog even sms gestuurd om haar te laten weten dat ik aan haar zal denken.
Ik hoop dat dit echt het laatste is wat ze de komende 10 jaar moet doen, het is nu tijd voor genieten en rust.
San en Maup morgen N-Day! Heel veel sterkte!

Monique ik had je willen bellen, ik had je een sms willen sturen maar wat ik ook allemaal gewild had het is niet gebeurt en dat spijt me oprecht........zeker omdat jij altijd een sms stuurt of even belt als ik iets heb en nu vergeet ik helemaal jou terwijl jij nu in Rotterdam moest zijn voor moeilijk gesprek, sorry ik zal je morgen meteen bellen.

Gearchiveerd onder: Dagelijks Leven Geen reacties