Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

28dec/072

Marjan, Egbert, Sylvia en Michel alles komt goed!

Vrijdag 28 December
Vandaag begon wel okay, maar dit is wel een dag die ik echt niet snel zal vergeten.
In de ochtend besloot ik met Johannes de kerstboom al weg te halen, kerst is over en ik wilde de boom weer weg hebben. Normaal zet ik rond 10 december de boom en alle versieringen neer en laat het staan tot na 3 koningen, 6 januari. Dit jaar kwam de versiering pas op 22 december en is dus nu al weg.
Er gebeurt teveel met mensen om me heen die me heel dierbaar zijn en sorry maar echt reden tot feest gevoel en sfeer is er dus even niet meer bij nu.
Toen we klaar waren zouden we even naar de Intratuin gaan om te kijken of ze nog een mooie amaryllis hadden voor in de vensterbank, echter ging eerst de telefoon.
Egbert belde, Egbert is de man van Marjan en vader van Michel en Sylvia, dit zijn mijn achterburen en al jaren lang hele goede vrienden van mij. (sinds 1990)
Marjan was onze ceremonie meesteres tijdens ons trouwen, we hebben heel veel meegemaakt met elkaar.
Egbert en Marjan hebben echt hele moeilijke tijden gehad zeker de laatste maanden was het elke keer raak en we zagen elkaar daardoor even minder, maar hielden contact.
Nu belde hij en ik wist meteen o, jee wat is er mis, maar wat ik hoorde ha dik nooit kunnen verwachten of voorspellen, Marjan was opgenomen in Amsterdam.
Marjan heeft op tweede kerstdag een hartstilstand gehad en niet 1 maar meteen 3 keer achter elkaar en is dus afgevoerd naar OLVG in amsterdam, waar ze in goede handen is.
Ze is gedotterd en er wordt van alles onderzocht.
Egbert is de eerste nacht bij haar gebleven en vandaag is hij met de kids bij haar geweest, naar omstandigheden gaat het wel goed, Marjan heeft totaal geen idee wat er is gebeurt en ligt in ieder geval er goed bij, heeft weer wat kleur en nu zal onderozek moeten uitwijzen waarom de hart spier niet meer wilde samentrekken en heel belangrijk wat is de oorzaak, als ze die al kunnen vinden.
Aan de telefoon vertelde Egbert het verhaal en vol ongeloof en zonder woorden heb ik geluisterd, ik wist niet wat ik moest zeggen Marjan is 43 jaar en afgelopen zondag was ze hier met Michel en ze zei toen nog eindelijk voel ik me weer echt goed fit en gezond en hopelijk is alles nu achter de rug en dan komt dit.......
Toen we ophingen heb ik meteen een mooie bos bloemen besteld en die laat ik morgen bij haar bezorgen, bezoeken kan nog niet, maar Egbert zou ons uiteraard op de hoogte houden. Na een kop koffie toch nog naar de Intratuin gegaan en toen met een mooie glazen bak vol bloembollen toch naar Egbert gegaan, Michel was er Sylvia was op haar werk.
We hebben een paar uurtjes zitten kletsen en koffie gedronken, dat deed ons allemaal goed en we konden zelfs lachen.
Marjan weet dat we aan je denken en hopen op een spoedig herstel en terug keer van je en voor Egbert, Michel en Sylvia bel of gil en kom als we ook maar iets kunnen doen dag en nacht, jullie weten ons te vinden, maak er gebruik van als het nodig is!
We zijn nog even naar Herris en Ria geweest pan en schalen terug brengen van het kerst eten en hebben daar even wat gedronken en toen naar huis om te eten en de nu si het avond en ik heb nog even gebeld met San en voor haar kunnen ze op het moment niet veel doen in het ziekenhuis in Leiden en dus als alles zo blijft gaat ze weer tijdelijk terug nar huis morgen en hopelijk houdt ze dat vol tot 2 januari en dan kijkt men weer verder.
We hebben nog even wat heen en weer zitten sms-en en dat deed me goed, San dank je wel ondanks je eigen situatie ben je er ook voor mij nu, dank je wel hiervoor!
ik hoop dat je mannetje Maup ook snel weer op de been zal zijn en de griep weer snel verder reist....beterschap Maup.
Verder heb ik dus niet veel gedaan ik heb de tv aan op sterren dansen op het ijs, kinderen van BN-ers die schaatsen en dansen op het ijs voor een goed doel......en zo meteen ga ik mijn bed in, morgen nieuwe dag....nieuwe kansen.

Gearchiveerd onder: Dagelijks Leven 2 Reacties