Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

26dec/071

Heerlijke 2e kerstdag, heel moeilijk einde……

Woensdag 26 December 2e kerstdag
Vandaag maakt Johannes me wakker met koffie op bed, lekker Nespresso met cholate orange smaak, jummie.
We zijn in de ochtend bezig geweest met het voorbereiden van het diner, maar de salades en soep werden door buurman Herris gemaakt.
We maakten de zithoek wat groter zodat we er allemaal gezellig konden zitten en toen alles klaar was zijn we relaxed ons gaan vermaken achter de pc.
ik kreeg een e-mail van mijn maatje Marco die heeft het moeilijk en ik kan niets voor hem doen alleen zeggen dat ik er ben en er altijd zal zijn, neem je tijd en we zien elkaar snel kanjer!
In de middag kwamen mijn moeder en Moeke 2 en die werden gevolgd door de zus van Johannes en haar dochters, Inge en Hanneke.
Inge bracht haar Wii mee die had ze zichzelf voor kerst geschonken en dat leverde dus veel lol op.
Moeke 2 bijna 70 jaar tegen mijn moeder bijna 62 jaar en koetje racen, echt schitterend en ik verloor daarbij wel steeds van iedereen.
Ik heb tegen Ina pool biljart gespeeld en beide wonnen we een keer, boxen ben ik goed in en ze gingen alle 3 KO LOL
Het eten viel goed en we hebben heerlijk genoten van elkaars gezelschap en het was dus een zeer geslaagde dag!
Inge, Hanneke, Ina, moeders en Moeke 2 hartelijk dank voor deze leuke en super gezellige tweede kerstdag.
Ik was toen iedereen weg was dan ook wel op en voldaan, maar nog even op internet, mail lezen en web-logs van vrienden.
Dat viel zwaar want ik had vandaag al een voorgevoel over mijn lieve vriendin San, maar deed er niets mee te druk net als iedereen met mezelf en de drukte van kerst.
Ik lees dus net dat het inderdaad weer helemaal mis is met San en dat ze vandaag, nota bene op tweede kerstdag weer is opgenomen.
Elke opname is erg zeker als je weet dat dit opname nummer 16 is, totaal bijna 5 maanden in één jaar!
Na het lezen van het log geschreven door haar man Maup keek ik omhoog en kon maar een ding en dat is afvragen wie, wat war en waarom mee bezig is? Dit is zo oneerlijk, zo gemeen en het wordt tijd dat San en Maup eens rust gaan krijgen en kunnen genieten van het leven en niet steeds ziekenhuis in ziekenhuis uit.
Nu de boosheid zakt en het verdriet te voorschijn komt weet ik een ding en dat is dat er dus snel weer een tripje naar Leiden gemaakt gaat worden.
Ik brand weer een kaarsje en bid, hoop , duim alles door elkaar dat het nu een oplossing gaat komen voor hun.

San en Maup heel veel sterkte en ik weet elke keer dezelfde woorden en dezelfde wensen maar ik blijf positief en hoop dat het toch ooit zijn vruchten zal gaan afwerpen!

Reacties (1) Trackbacks (0)
  1. Leuk als jullie zouden komen…maar het tripje Leiden is gelukkig niet nodig.


Geef een reactie

Nog geen trackbacks.