Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

1aug/078

Medicijntesten W78 “Broodje Aap(?) verhaal ziekenvervoer Nederland!”

Woensdag 1 augustus
Vandaag is het zover, 1,5 jaar later en de trial zit er op, vandaag het laatste infuus.
Vandaag naar Rotterdam met een ander gevoel, want hierna nog 2 testdagen en dan weet ik zeker dat ik het echte medicijn zal krijgen op 15 augustus.
Pas in november - december wordt duidelijk wat ik de afgelopen 1,5 jaar heb ontvangen.
Nou de dag begon knap beroerd, om te beginnen was de taxi weer eens te laat en toen hij eindelijk 35 minuten later er dan toch was, bleek dat de chauffeur het pas om 09.50 uur vernam in Dronten dat hij mij om 10 uur moest ophalen voor een rit Rotterdam.
Dit was niet het ergste, dat kwam toen ik de taxi in reed van de lift, want ik moest uit mijn rolstoel en dat doe ik dus nooit ik blijf altijd zitten.
Nou na een discussie werd mij duidelijk verstaan gegeven uit de stoel op de bank zitten of niet mee, nou prima ik kan niet op die bank zitten en ik heb recht om in mijn rolstoel te blijven zitten, het is ten slotte een rolstoel en GEEN scootmobiel.

In een scootmobiel mag je niet blijven zitten, maar goed de chauffeur wilde het niet weten, een rolstoel is zon ding dat je duwt en dat wat ik bereed is scootmobiel
Voor hen die het verschil niet weten kijk even dit zijn een paar voorbeelden van een scootmobiel:
image001

En dan waar ik me in verplaats:
image002
Nou kan ik me voorstellend at een chauffeur die al ruim 8 jaar dit werk doet het verschil dus niet ziet tussen een scootmobiel en mijn rolstoel, jullie ook?
Okay genoeg humor voor de dag, ik mocht dus niet mee en verliet de taxi, gelukkig kon Johannes me naar Rotterdam rijden en bleef hij bij mij, want zonder mijn elektrische rolstoel kan ik me niet verplaatsen.
Omdat ik nu met onze eigen auto ging, kwam ik net rond 12 uur aan, das eigenlijk te laat maar okay en ik moest dus in de duwrolstoel en dan kan ik mezelf niet verplaatsen, zelf rollen is veel te zwaar.
Het was gewoon ongelofelijk ik belde dus onderweg de zorgvervoer centrale, die eerst een en ander wilde navragen en me later zou terug bellen.
Ondertussen belde ik met de taxicentrale die mij altijd vervoerd, ja want dat is de grap dit bedrijf vervoerd mij dus gewoon al 1,5 jaar om de week en elke 3 maand ook nog eens 2 keer meer naar Rotterdam in mijn rolstoel.
het gesprek liep nergens op uit, de eigenaar kon niet oordelen zij had de stoel niet gezien en vertrouwd op haar chauffeur.
Vervolgens belde de zorgvervoer centrale terug, nou toen steeg mijn verbazing harder dan mijn bloeddruk, want wat werd mij verteld…..nou simpel ik mag helemaal niet in een rolstoel vervoerd worden.
Ik en alle andere gehandicapten zijn te allen tijde verplicht uit de rolstoel te komen en plaats te nemen op de bank.
Nou dat gesprek was te raar voor woorden, deze centrale is aangesteld door de Nederlandse Staat om te zorgen dat wij veilig vervoerd worden zoals het hoort en vervolgens moet ik hun nu dus weer (ja is niet eerste keer) uitleggen hoe de wetgeving is.
Mijn stoel heeft alle certificaten, heeft alle prijzen gewonnen en bezit alle ISO papieren en komt als beste uit de test en toch mag ik niet meer vervoerd worden zittend in mijn stoel.
De wetgeving regelt helemaal niets over wat voor stoel ik heb en of ik dan al dan niet vervoerd mag worden, enige wat de wetgever regelt is de kwaliteit van het vervoer, dus het busje en het materiaal waarmee de stoel wordt vastgezet.
Nou het gesprek eindigde met belt u uw zorgverzekeraar maar want u heeft een taxi verklaring voor lopend vervoer????
Grappig want lopend vervoer wordt al tijden niet meer vergoed door de ziektekosten verzekeraar.
Knap mevrouw van de zorgvervoerder heeft nu opeens een verklaring die er gisteren niet was en er al ruim 1,5 jaar nooit is, dreigbrieven ivm hoge rekeningen en constante stress bij het boeken van een taxi komt men nu opeens met dit verhaal.
Men draait en doet alle kanten op daar in de centrale in Rotterdam en ondertussen vangt men mooi 10 eurocent per minuut, uren wachten (vandaag 17 wachtende voor je als je al boos bent) en dan nog de kosten van mijn mobiel, ik ga nog failliet aan ze.

Dus ik meteen mijn zorgverzekeraar gebelt en die bellen me morgen even terug……..tot die tijd wacht ik maar even af.
Bij thuiskomst heb ik een foto van mijn rolstoel en de verzekeringspapieren met een begeleid schrijven gefaxt naar de taxicentrale.
Hoe je het ook went of keert ik ben wel afhankelijk van hun en moet dus aanstaande maandag en dinsdagmorgen weer met ze mee rijden….als dat tenminste mag.
Ik hoop dat ze hierop zullen reageren, want ik ben heel erg benieuwd of de eigenaar werkelijk het verschil niet zal zien.
Ondertussen bedank ik de gasten in Den Haag die de boel zo netjes en veilig hebben willen regelen………Minister Hogervorst veiliger kan ik niet vervoerd worden hoor……ik wordt namelijk niet meer vervoerd!
Zo of dit me nu oplucht ik betwijfel het, anderhalf jaar lang keek ik uit naar deze dag, de dag dat de trial zou aflopen op weg naar mijn nieuwe medicijn wat me weer wat hoop kan gaan geven op stabiliteit in de ziekte en misschien zelfs een verbetering.

Anderhalf jaar lang werd ik heen en weer gebracht in mijn mooie gave Typhoon en buiten de stress omdat er nooit een verklaring was in het systeem dat ik vervoerd mocht worden en het feit dat ze je gewoon vergeten, te laat komen en niet goed vast maken, geen gordels hadden en al die ongein overleefd hebben maken ze de laatste infuusdag tot een groot feest, met als klap op de vuurpijl de ongein hierboven beschreven.
Daarnaast alle onmogelijke combinatie ritten met Valys (dagjes uit vervoer), soms zelfs met schoolvervoer kortom ziekenvervoer bestaat niet het is een grote hoop van speciaal vervoer en alles wat kan wordt dan ook bij elkaar in een auto gepropt, goedkoop snel maar zeer onaangenaam voor de cliënt.
Combinatievervoer is vervelend maar helemaal als een normale rit 1,5 uur duurt en je door deze rare combi ritten gewoon tussen de 3 en 4 uur soms in een busje zit voor je eindelijk op je bestemming bent, heen en terug nou ja tel het zelf maar even op, is dus wel bijna werkdag.
Om nog maar niet te hebben over het feit dat je als zieke na een dag ziekenhuis niet zit te wachten op al dat geleuter over de keukenhof, dierentuin de uitverkoop van de Hema en al dat soort leuke ongein, je bent moe, ziek en dit is het laatste wat je nodig hebt.

Ik dacht dat ik alles al had meegemaakt, maar dit sloeg werkelijk alles en dan te bedenken dat ik volgende week weer 2 dagen moet en daarna nog zeker 6 maanden om de week vraag ik me af wat men nog meer kan doen om mij te verbazen………
Dit wordt vervolgd, want ik ga hier en daar toch wel zeer zeker nu eens heel hard aan de bel trekken.

Reacties (8) Trackbacks (1)
  1. Jezus mina , Marco en ik zitten samen te lezen, wat een achterlijk gedoe!! Dit gaat nergens over. Waar kan ik mijn handtekening zetten?

    Kus en eh…koffie doen het weekend of ergens volgende week?

  2. Handtekening zetten….nergens vrees ik.
    Ik heb de diverse politieke partijen, je weet wel zij die deze regelgeving enzo maken een mailtje gestuurd met dit verhaal, niet dat je daar ooit wat op zal horen hoor, maar het lucht in ieder geval op!

    Zondag koffie?

  3. Als ik dit verhaal gehoord had van een ander en er zelf niet bij had gestaan, had ik gedacht dat het verzonnen was. Helaas is het een onbegrijpelijke waarheid. Hoe is het mogelijk dat een vervoerder het verschil niet weet tussen een rolstoel en een scootmobiel, dat stuur moet toch opvallen?

    De Veilig Vervoer code waar de vervoerder zich aan moet houden kan je hier vinden: http://www.veiligvervoer.nl/index.php?id=210

    En de rolstoel van monique voldoet aan alle voorwaarden (EN 12183 en EN 12184 en ISO 7176-19) welke nog niet eens wettelijk verplicht zijn.

    De vervoerder was bang voor een boete, aan de rolstoel kon het niet liggen, zouden hun bevestigingen dan niet voldoen aan de wettelijk vastgestelde ISO 10542 norm en mogen ze dus eigenlijk geen gehandicapten vervoer doen?

    Al met al heeft mij dit geintje wel een vakantie dag gekost, waardoor het schilderwerk in de gang en de trap niet uitgevoerd kan worden.
    Vakantie dagen zijn schaars en kosten bij mijn werkgever 2x het bruto salaris, al met al heeft deze vervoerder dus een behoorlijke schade post op zijn geweten.

  4. Ik heb dus met zware ongeloof dit verhaal zitten lezen!! Het is toch een aangepaste rolstoel? Denken ze dat je voor je lol in die rolstoel zit ofzo?

    Echt zwaar belachelijk en mocht je ooit met een handtekeningenpetitie beginnen, ik sta vooraan om te tekenen!~

    Grrrr

    liefs Sas

  5. Hoi Moon,

    Tjonge jonge jonge. Ook ik heb met verbazing je verhaal gelezen! Het is te gek voor woorden! Als je kon lopen dan ging je wel lopen. Ik snap dat je hier erg boos om bent. Het had inderdaad een feestelijke dag moeten worden, je laatste infuus van de trial! Ik hoop dat er snel een oplossing komt, want dit kan gewoon niet. Sterkte!

    Liefs van San

  6. Hoi Monique,

    Wij weten precies wat jij bedoeld en meemaakt , het is een en al doffe ellende!
    Ook wij hebben zoiets meegemaakt in de eerste week van Juli , taxi kwam ook veel te laat en pap en mam zouden komen naar mijn Diploma uitreiking.
    De chauffeur die toen kwam had de rit ook pas om half twee gekregen en dat was al bijna een uur te laat!
    En er was aan de telefoon gezegd dat hij uit de plaats Vries moest komen maar toen hij kwam zei hij dat hij uit Assen kwam!
    Ze kwamen te laat en gelukkig konden de leerkrachten alles wat opschuiven zodat mijn ouders toch nog wat konden meemaken.
    Maar wij waren zo erg boos toen we de terugreis van een andere chauffeur hoorden dat hij standby thuis zat te wachten met de rolstoelbus bij huis op een oproep.
    Hij kon het niet begrijpen dat de centrale zo met mijn moeder omging .
    Mijn ouders hebben een stukje in het Dagblad van het Noorden laten zetten en het is geplaatst en er kwamen veel reacties op , tevens kregen wij een brief van het taxi bedrijf of wij hun even wilden bellen omtrent de klacht want zij hadden ons telefoonnummer niet.
    Beetje vreemd als je bij hun geregistreerd staat met een pasnummer enzovoort.
    Maar het is echt voor de gehandicapten een crime geworden om eens de deur uit te gaan.
    Sterkte met alles!!

  7. niet te geloven, het erge vind ik altijd , dat je dat zoveel NEGATIEVE energie kost, terwijl je al zoveel extra energie nodig hebt………….


Geef een reactie