Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

21dec/060

Medicijn testen W46

Woensdag 20 december

Vandaag was het weer zover, een dagje Rotterdam, laatste keer dit jaar.
Het was een gezellig dag ik had de gedachtelezer Q20 mee end at gaf ons veel lol, wieg, baby die wist hij niet eindelijk wist dat ding een paar dingen niet.
Dokter Z kwam even langs en ik heb getekend voor de verlenging van 3-6 maand.
Heb hier eerst lang over getwijfeld maar tja ook al kan ik niet al mijn ziektes overwinnen dan dien ik toch minstens deze ene te proberen nu de kans zich voordoet en die paar maanden extra trial mogen de pret dan ook niet drukken.
Het prikken ging weer eens voor de verandering niet in één keer goed maar uiteindelijk liep het weer vlekkeloos.
En op de kamer lag een vrouw (24jaar) die een vermogen heeft van een meisje van 6 en zo dapper en zo’n geweldige moeder, je staat meteen weer met twee benen op de grond.
Die twee dames hebben mij veel plezier gegeven en tips over allerlei zaken en ik hoop dat we elkaar weer eens tegen komen op de zaal, net als ik dient zij elke 3 weken te komen voor behandeling.
Ik heb heel veel respect hoe deze moeder met haar dochter omging en visa versa echt een heerlijks tel om te zien…….
Meteen besef je ook weer dat er altijd toch weer mensen zijn die het veel en veel minder hebben getroffen en als je ziet hoe zij genieten van dingen denk ik toch dat heel veel mensen daar wat van kunnen leren.
Het is niet bagatelliserend bedoeld maar soms denk ik echt bij bepaalde mensen tjonge waar klaag je  nou over, wat zeur je nu eigenlijk…..kijk eens om je heen zie eens de mooie kleine dingen.
De dingen die zo vanzelfsprekend voor die mensen zijn en zo moeilijk voor anderen, ieder heeft zijn eigen beleving en ervaring en als je niet veel meemaakt op het gebied van ziek zijn zal elk gebrek hard en moeilijk zijn,  maar juist voor mensen die wel wat mankeren zijn de zaken die zo simpel en vanzelfsprekend zijn zo anders….ze leven anders, ziend e dingen anders en ervaren die simpele kleine dingen veel intensiever.
Deze twee mensen straalden dat zo mooi uit en die moeder kon het perfect verwoorden.
Eind van de middag was M klaar en mochten ze naar huis, vader (man) kwam hun halen en even later mocht ik ook weer gaan.
Nu hoeven we pas weer in januari volgend jaar, o dat klinkt wel heel mooi toch?

Reacties (0) Trackbacks (0)

Nog geen reacties


Geef een reactie

Nog geen trackbacks.