Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

10okt/050

Een week later………………

Een week later..................

Zondag 2 oktober de buuf was jarig Ria we zijn er heen geweest en het was erg gezellig.
eenmaal thuis ben ik gevallen en dus had ik last mijn voet, heup en ribben.
Dit ging in de loop van de week gelukkig uit zichzelf over.
Ik moet ook niet spontaan zomaar omdraaien of iets willen doen........want dan verlies ik controlle en lig ik op de grond.

Maandag was Sylvia jarig, we zijn niet geweest, haar broertje si de 13e jarig dus dan gan we wel voor allebij, dit kwam nu zo even uit.

Het gaat een stuk beter met mijn vader, men verwacht dat hij deze week naar huis mag.
Hij heeft nu gips om zijn been en mag er 6 weken niets mee, gebruikt nog zuurstof maar dat kan ook thuis.
We zijn de hele week elke dag even op visite geweest en hij wed steeds meer de oude.

Van de week besteed om alle prijsvragen in te halen, want de laatste tijd ging alles zo dat ik er niet aan toe kwam om iets te doen.
Mijn forum opgeruimd en netjes gemaakt, gelukkig heb ik een goede crew die een hoop werk verricht.

Zaterdag zijn we op en neer geweest naar Denm Haag gezellig naar de mediamarkt geweest.
Uiteraard de post end ergelijke dingen geregeld en toen weer naar Lelystad.

De herfst begint en de blaadjes vallen tijd voor de vitamienen en de bijbehorende buien pffff was het altijd maar lente of zomer.......

Ben nog op de koffie geweeest bij de buurtjes en verder rustig weekend gehad.
We zijn dit weekend niet bij mijn vader geweest omdat we eigenljk heel het weekeinde in Den Haag zouden zijn, maar er veranderde steeds wat.
Johannes heeft wat in de tuin gerommelt en ik in huis.

Mijn broertje kwam zijn nieuwe vriendin voorstellen, Penny leuke en gezellige meid.
Samen dus ff koffie en thee gedronken en lekker zitten kletsen over vanalles en nog wat.

Zondag besloten de kids uit de buurt maar eens belletje te trekken dus op staan voor niets, pffff hoort erbij is kinderspel maar als je niet zo snel bent en het een hoop energie kost om steeds op te staan en naar de deur te lopen wordt je er ook niet goed van.
Toen ik een van hen in de kraag wilde pakken eindigde ik op de grond, alweer tjonge ik zou toch moeten weten nu dat ik dat niet meot doen, onverwacht draaien of spontaan iets willend oen, maar nee dus daar lag ik dan fijntjes naast de deur en Johannes kon me wederom helpen, omdat ik niet zelfstandig kan opstaan.
Van de kinderen uit de straat moet je het dus hebben, ze weten hoe je bent en toch doen ze dit soort ongein, maar goed zal wel zo horen als je die leeftijd hebt.
Twee stukkende knie뮠en een zere pols waren het gevolg en hier en daar een blauwe plek.
Inmiddels zakt de pijn weer weg, lijkt wel of het steeds sneller herstelt naar mate ik steeds vaker val.
Toch maar meer aandacht gaan hebben voor dit soort situaties, want nu gaaa het nog steeds goed, maar de volgende keer breek ik wel iets en daar zit ik niet op te wachten.

Vandaag begin van een nieuwe week, nieuwe kansen................

Gearchiveerd onder: Dagelijks Leven Geen reacties