Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

1okt/050

hefst is er nu ook……..

Opeens na ruim 10 jaar totaal geen contact en gevogld door een kleine 4 jaar beperkt contact van verjaardagbezoekje, kerstkaartje en vakantiekaartje en wat mails is opeens het contact nu dus dagelijks.

Vreemd is dat uiteraard niet als iemand zo ernstig ziek is, maar verwarrend en met emoties is het wel.
Alles uit mijn jeugd en de jaren van wel contact spelen door mijn hoofd heen en weer, dit is erg vermoeiend.

Nu hij op de longafdeling ligt zijn de bezoektijden 2 keer per dag een uur, en dus zijn we vanavond bij hem gewweest.

Heb met de verpleeging gesproken over zijn medicatie die hij krijgt en hoe het ervoor staat.
De internist gaan ze maandag achteraan voor de verdere onderzoeken.
Hij krijgt veel medicatie en dus slaapt hij eigenlijk constant, eten lukt niet en daarom wordt er weer sondevoeding toegedient.
Ook krijgt hij nog steeds zuurstof toegedient.
Het vocht achter longen en hart zit er nog en dus beperking van vocht geld nog steeds end at is vervelend omdat de medicatie een droge mond veroorzaakt.

Tijdens het bezoekuur werd hij even wakker vroeg wie er waren en viel weer in slaap.
Slapen is heel goed, ben niet zo lang gebleven dus.

Zaterdag (straks dus) komen de oude buurtjes van Johannes zijn moeder langs, gezellig hoor lekker koffie leuten en bijkletsen.
Nu de moeder van Johannes is overleden zien we hun eens tuk minder, maar bellen en mailen vaak.

Nu is het echt bedtijd voor me....was het la een tijdje geleden denk ik maar ja...........het valt trouwens met bakken uit de hemel nu is maar goed want wat nu valt kan morgen niet meer vallen.
Verder staat er erg veel wind en jawel de herfst kotm er dus nu echt aan brrrrr koude, natte en donkere dagen ...... ik kijk uit naar de lente of een witte kerst.

Reacties (0) Trackbacks (0)

Nog geen reacties


Geef een reactie

Nog geen trackbacks.