Monique & Johannes Pijnacker Hordijk Een kijkje in ons leven

12sep/050

Slechte week

Deze week gaat niet zoals ik had geplant of ooit plannen zou.

Het begon met mijn linkeronderbeen, afgelopen vrijdag schoot er iets goed fout in en de pijn was heftig en mijn voet werd gevoeloos.
Zaterdag werd het er niet beter op en dus naar de weekendarts gebelt en even langs gegaan.
Dat langs gaan duurde iets langer, want ik werd doorgestuurt naar de Eerste Hulp, vermoedelijk een trombosebeen.
Moest bloed laten prikken en dit bleek goed, ik kreeg spuiten mee met een antistollingsmiddel en die moest ik mezelf toedienen en maandag terug komen voor echo om te zien of het echt een trombosebeen is.
Ik mocht alles doen wat ik zou kunnen en dus na ruim 4 uur verlieten we de eerste hulp.

Zondag hadden we dagje uit geplant met mijn moeder, Tante, broertje en zijn zoontje.
We zijn naar het Dolfinarium geweest en dat was echt gezellig, mijn neefje van 4 jaar heeft heerlijk genoten en wij dus ook.
De show was erg boeiend en Lianno mijn neefje dus die genoot van elke speeltuin die hij tegen kwam.

Maandag om 8 uur meteen gebelt hoe laat ik werd verwacht voor een echo van mijn been, 12.00 uur.
Lekker heel je ochtent meteen weg maar goed eenmaal daar bleek alles in orde te zijn volgens de echo, gelukkig want ik zat niet te wachten op een trombosebeen.
Pas 2,5 uur later verlieten we het ziekenhuis met de uitslag op weg naar mijn eigen huisarts, die stelde dat ik mijn zenuw had afgeknelt vermoedelijk met spierkrampen, wat goed kan gezien mijn spierziekte is die boel daar al niet zo sterk.
Ik moet een week rustig aan doen, zo min mogelijk belasten en als ik het nodig vind kan ik zware spierontspanners en pijnstillers ophalen, maar voorlopig ga ik het met rust maar eens bekijken.
Uiteindelijk was ik dus pas na 4 uur thuis doodop en het volgende probleem deed zich al weer voor ............................

Missy mijn lieve ratje had al een tijdje een gezwel tussen der voorpootjes en de dierenarts heeft toen al gezegd ik kan niets voor der doen zolang ze er geen last van heeft kan ze gewoon door gaan, maar helaas ze heeft er nu wel last van en ik kan het niet meer aanzien en dus heb ik de dierenarts gebelt en een afspraak gemaakt voor morgenochtent, ik ga haar laten inslapen.
Ze is nog jong maar dit is een veel voorkomend probleem bij ratjes helaas 🙁 .
Missy is geboren April 2004 en leefde tot September 2005, bijna 1,5 jaar.

Houden van je huisdieren betekend ook op tijd loslaten als je geen keuz meer hebt gezien van uit het beestje en dus moet ik loslaten, ik zou het niet kunnen verdragen als ze echt heel veel pijn zou gaan lijden, kortom ik heb de knoop doorgehakt.

Reacties (0) Trackbacks (0)

Nog geen reacties


Geef een reactie

Nog geen trackbacks.